May's-Paris-Diary-1

Ik schrijf dit stukje op mijn intens grote bed dat omgeven is door twee nog immensere spiegels. Mijn tripgenoot merkte op dat tegen de tijd dat je dit hotel kunt betalen, je zo oud bent dat je niet meer naar jezelf wilt kijken in de spiegel maar ik kan je vertellen, met gedimd licht gaat dat nog prima. Ik klaag niet.

May's-Paris-Diary-2

Le Royal Monceau is daar waar ik uithang. Een vijfsterrenhotel dat een paar jaar geleden door Philippe Starck door de wasstraat is gehaald. Franse traditie met het frisse van Starck zal ik maar zeggen. Een kamer waar je in kunt dansen en een bed zo groot dat mijn hele familie kan aanschuiven. Enige probleem is dat ik vannacht mijn oorbel verloor en ik het hele bed moet uitkammen om die te vinden. Jaja, luxeprobleem maar toch.

Wat ik dus niet wist, en jij misschien ook niet, is dat Natalie Portman tijdens de opnames van Black Swan haar man ontmoette. Een danser. Bij deze opera is hij Director of the Dance en ik zag hem zowaar even lopen. Benjamin Millepied (duizend voeten) is zijn naam, wat voor een danser natuurlijk best heel geestig is. Natalie hangt trouwens buiten aan de opera met een campagne voor Dior, dus de cirkel Portman-Millepied-Opera Garnier was keurig rond.

Dan ga ik nu afzwemmen in dat Phillippe Starck bad en me met Clio storten in het Parijse leven. Bonne journée…