Never a dull moment in huize Spoor. Waarvan wederom akte.

Toen ik in dliecember een telefoontje kreeg dat ik voor LINDA. magazine naar Mauritius mocht voor een fashionshoot, kreeg ik zowat een flauwte. Toen ik vervolgens te horen kreeg dat mijn lieve vriendinnetje Isis (die ik al 24 jaar ken!) ook naar Mauritius mee ging voor een LINDA. Meiden-shoot, heb ik een uur in de kamer staan dansen. Afgelopen week kwamen we na een twintig uur durende reis aan in het paradijs. Mijn shoot speelde zich af tussen de ‘locals’ in de stad: ik heb op een motor gestaan, door drukke straten stiekem mensen geschaduwd die we graag op de foto wilden en in een buitenwijk de lekkerste roti gegeten bij een minikraampje voor iemands huis. Moe maar zeer geslaagd eindigden we met een glas wijn aan het strand. Ik zou elke maand wel model for a day willen zijn in een tropisch oord.

Mijn eerste herinnering aan een Club Med-resort was toen ik een jaar of 8 was: ik vond het fantastisch! De hele dag door mocht ik samen met leeftijdsgenoten boogschieten, trapezehangen, zwemmen en spelletjes doen op het strand. Elke dag oefenden we voor de grote show die aan het einde van de week werd opgevoerd voor alle ouders en gasten van het resort: ik mocht een hele mooie soloact opvoeren als dansende marionettenpop. Het was een van mijn leukste vakanties ooit. Nu, 20 jaar later, vroeg ik me af of ik Club Med nog wel zo leuk zou vinden… In Mauritius verbleven we in Club Med Plantation D’Albion en als “volwassene” vond ik het nog steeds fantastisch: het resort zag er prachtig uit, er was een speciaal gedeelte ‘only for adults’ (lees: geen schreeuwende kinderen aan het zwembad, wel zo fijn), een werkelijk prachtige spa en het buffet bevatte allesbehalve “massavoedsel”. Kortom: absoluut voor herhaling vatbaar!

Nu ben ik niet zo van de goede voornemens met de jaarwisseling, maar toevallig kwam dit nieuwe voornemen eind december in me op: vanaf nu koop ik alleen nog maar mooie lingeriesetjes. Vaarwel H&M-ondergoed, vaarwel gekke gekleurde Victoria’s Secret-broekjes waar ik geen BH bij had… Ik begon meteen goed met een prachtig La Perla-setje van manlief voor mijn verjaardag. Maar naast Love Stories kende ik verder geen merken die cuploze BH’s maken. Op Instagram ontdekte ik het Nederlandse lingeriemerk La Maison Nouvelle: prachtige kanten setjes op maat gemaakt en in alle kleuren verkrijgbaar. Ik ben meteen online aan het ontwerpen geslagen, heb alle opgevraagde afmetingen ingevuld en een paar weken later lag mijn personalized setje in de brievenbus. Het zit perfect! Setje nummer twee is inmiddels in bestelling…

Na een heerlijk diner met vrienden is Jon altijd van het digestief: een glaasje whiskey of cognac, maar daar doe je mij niet echt een groot plezier mee. Vroeger deed ik nog weleens mee met Licor 43, maar na zo’n glaasje sta ik vrij snel op de tafels te dansen (niet dat daar iets mis mee is natuurlijk). Laatst kregen we van vrienden dit flesje tien jaar oude Warre’s port en ik was meteen om! Dus nu heb ik mijn eigen glazen karaf tussen Jons whiskeys staan en een ‘digestief’ gevonden dat we op ons huwelijk kunnen schenken. En ook nog eens heel betaalbaar en gewoon verkrijgbaar bij de Albert Heijn. Note to myself: wel op tijd inslaan…

Sinds een paar maanden kan ik amper meer op hakken lopen. Al is het een lage hak, telkens krijg ik de dag erna behoorlijke pijnscheuten in mijn voet. Dus de afgelopen tijd begon mijn zoektocht naar leuke, platte schoenen. En op zich zijn die prima te vinden, maar bij alle leuke high heels moest ik toch even twee keer slikken voor ik er voorbij liep. Ik weet niet wat het is, maar volgens mij voelt elke vrouw zich op hakken net een stuk slanker, sexier en knapper. Toen ik deze sleehak van Gestuz naar me zag staren, kon ik mezelf niet bedwingen: misschien valt het bij een sleehak wel mee? Voor ik het wist liep ik, vrij schuldig, met dit paar de winkel uit. Nu moet ik eerlijk zeggen: op deze sleehak is de pijn een stuk minder, maar wel nog steeds aanwezig. Ach, zolang ik ze niet elke dag draag neem ik een beetje pijn voor lief. “Wie mooi wil zijn…”