Fun & Famous

DENK JIJ OOK ZO VAAK NA OVER DE SEKS DIE JE WEL/NIET HEBT?

Nou. Ik zat laatst dus weer even bij Man Repeller te koekeloeren, en daar las ik dus iets dat ik zo relatable, zo herkenbaar, zo uit mijn leven gegrepen vond, dat ik ‘m ook even bij jullie wil droppen. Doe de riemen maar vast!

Ik denk dus best wel vaak na over de stand van mijn seksleven. Jullie? Bijvoorbeeld over dat we het gisteravond zo fijn hebben gedaan en dat het (dus) allemaal nog goed zit. Of juist dat ik heb gelezen dat je het minstens twee keer in de week moet doen, maar dat we dat momenteel zo NIET halen omdat we net een kind hebben gekregen en knallend kapot zijn. En of dat dan misschien toch wel heel erg is? Zou onze relatie nu ten dode zijn opgeschreven? Misschien ‘moeten’ we het toch maar weer eens een keertje doen omdat het al een tijdje geleden is? Ik las namelijk ooit in de LINDA. dat je gewoon maar zin moet maken. ‘Dan máák je maar zin!’ Ja, dat stond er echt. Er is ook een boek van.

Hey. Misschien heb ik wel zin vanavond en hij misschien ook? Ja, ik denk het. Er zijn vibes. Dan moet ik in ieder geval níet in mijn dikke joggingpak en met mijn sokken aan in bed gaan liggen. En misschien moet ik mijn lenzen inhouden. Ja, dat is een goed plan, want als ik mijn bril op heb zie ik er volgens mij toch meer uit als iemand die gaat lezen en na drie regels gaat facebooken en instagrammen.

Oh, en ik moet al helemaal niet mijn nachtbeugel in doen! Terwijl ik die echt weer een keer in moet, want volgens mij gaan mijn tanden steeds weer een beetje schever staan. Vet erg.

Maar stel dat hij geen zin heeft, dan zit ik daar in mijn sexy pak wat ik nooit aan heb. En dan heb ik mijn f*kking lénzen nog in, en dan moet ik weer uit bed om ze helemaal uit gaan doen en dan krijgen we misschien wel total awkwardness. Of niet? Wat zit ik nou weer ingewikkeld te doen.

Kortom, wat een toestand. Gelukkig weet ik dat ik heus niet gek ben. Echt niet hoor mensen, echt niet. Volgens mij niet in ieder geval. Ik ben bovendien niet de enige die nógal druk bezig is met het wel of niet hebben van goede en/of slechte seks. Als ik ga borrelen met vriendinnen, dan hebben we het, zodra er genoeg wijn naar binnen is getikt, ook echt altijd, maar dan ook altijd, een uur (of langer) over ons seksleven. Over hoe vaak we het doen. Over wie er vaker wil. Over hoe geweldig het de laatste tijd weer is. Of juist over hoe het even állesbehalve geweldig is, en of je daar dan samen over kunt praten. Of dat jullie je in stilzwijgen hullen. En dat er soms zo’n olifant in de kamer kan staan als je het al een tijdje niet gedaan hebt. Al die dingen. Al die shit. Het is zo’n ding. Of de seks nou leuk of niet leuk is, of het nou goed of niet goed gaat, het wel/niet hebben van goede/slechte seks blijkt gewoon echt een groot ding in het leven. Een ding waar uren achtereen over gepraat kan worden.

Dat was ‘m weer. Niet écht een enorm groots pointe, vrees ik, zie het als food for thought. Als een onderwerp voor vanavond tijdens de borrel.

Dan ga ik nu even een leuk pekske uitzoeken voor vanavond. Misschien wordt het deze onesie wel, van Doutzen voor Hunkemöller.