Diary #1

MAYS (HOLIDAY) WERKREIS
KAAPSTAD

Elke keer als ik zeven emmers water over me kreeg gestort in de maand januari, was er één ding dat me op de been hield. 29 januari, 10.10 uur, dan zou deze dame het kittige kontje draaien in een economy comfort-stoel van de KLM, koersend op Kaapstad. En de zon. En heerlijke chardonnays. Want ik had het wel zo gepland dat mijn dry, nou ja bijna dry January die dag zou eindigen.

Al maanden stond groot ‘Coty-reis’ in mijn agenda; de jaarlijkse beautyreis die cosmeticaconcern Coty (van OPI, Marc Jacobs, het Miu Miu-parfum, Philosophy, Chloé, Rimmel en Lancaster) voor de Nederlandse pers organiseert. En als je welkom bent op die trip, kun je alleen maar spinnen en snorren.

Ten eerste is de bestemming altijd naar een zonnig oord. Die producten van Lancaster moeten uitgebreid getest worden per slot. Ten tweede valt de reis in de winter. Want we moeten tijd hebben om alles te ervaren en op tijd in de bladen te laten belanden voor als onze lezers ook van de zon gaan genieten. Dan is daar nog het gezelschap met altijd de lang zittende beautyjournalisten en hoofdredacteuren. In mijn geval mijn dierbare Karen van Ede (Vogue) en mijn oud-collega’s Claudia Straatmans (Marie Claire, Beau Monde en Happy in Shape) en Hilmar Mulder (Libelle). En oh ja, ook nog Harper’s Maroesja de Ruijter die vroeger ‘mijn’ beautyeditor was bij Marie Claire. Een ontzettend gezellige ‘ons kent ons’ dus. Bovendien zijn de gastvrouwen Jenny en Daphne doorgewinterd in het vak en weten zij precies waar wij toch ietwat verwende types behoefte aan hebben. Een goed hotel, een lekker bed, een heerlijke koffie, af en toe een uitje en vooruit, een koud glaasje wit.

Inmiddels zit ik op mijn balkon van The Table Bay Hotel in Kaapstad. Inderdaad, met uitzicht op de Tafelberg die we zo gaan beklimmen. Gisteren hebben we geluncht in de tuin van Warwick Estate, een wijnhuis in Stellenbosch en vandaag brachten we de hele dag baantjes trekkend en boekjes lezend door. Uiteraard ons insmerend met álles van Lancaster. Weet je wat het gekke is aan zo’n dag ledigheid? Dat je je dan toch ineens moet haasten. Zoals ik nu dus. Op naar de Tafelberg, een diner aan het strand en nieuwe avonturen waar ik je morgen over ga vertellen.