Read about everything that has kept our girl Bo busy this week in New York here!

I met up with Rebecca Laurey (you know, that cool girl from Raspberry & Rouge) in West Village. Since I’m slacking when it comes to find inspiring new places to go to for breakfast, I recommend we meet up at my local hangout. And so we flop onto the couches in our biggest fluffy fur (faux of course) coats at Sant Ambreus. Inside, cause it is cold out. Two days later, I find myself at the exact same place. Treated myself to a new Vogue and a bowl of fresh fruit. Except this time I’m outdoors. In the sun. Without a fluffy coat, but with my fluffy friend. I sent a photo of my breakfast and Blue to Rebecca. If only it had been like this two days ago.

The sun has decided to stick around for a few days and the temperatures even made it to 24 degrees. Most New Yorkers can be found wandering through the city with their coats in had. And winter boots have disappeared into thin air. I’ve decided to do as the New Yorkers do. Without a coat and with bare legs I wander through the Avenue’s. Has sprint kicked in or are we going to be surprised with another snow storm in a few week? Whatever might happen, I’m going to enjoy the weather while it lasts. Especially the sunsets during golden hour.

I found one free table in the middle of West Village so me and my future hubby and our bundle of fur take a seat. Dell’anima in the Village is definitely one of my favorites. Simple, but divine Italian food. Exactly what we love. And Blue is content too.

It’s been a while since I was in the Upper East Side, but I’m back for an appointment. I happen to pass by Dean & DeLuca and although I don’t have a huge sweet tooth, I make sure to take home some candy for Teun. The sweeter, the better. So I grab some Sour Twin Cherries. And some peaches which I secretly opened as I was walking through the neighborhood. These houses, sigh. Their humongous and so impressive. Look at this doorstep…

Welcome to Chelsea, Barneys! It’s finally open and only a 10 minute walk from my house. Which is very very dangerous. Luckily I was with Blue when I walked by. He isn’t allowed inside… And that’s a good thing.

It’s the weekend. And on Sunday I fi-na-lly got a reservation at Cafe Clover. Man, what a hassle to get a reservation at ‘hip’ joints here in the city. I cross a what looks like almost abandoned street with smashed avocado on my mind towards this super popular restaurant where my name is jotted down at the 10 AM mark for breakfast. I spotted the blue door from across the street and it appears closed. The verdict? Cafe Clover isn’t even open yet and apparently I made a reservation for 10 PM… Great.

So, I once again cross the almost abandoned street to head back home. No smashed avocado sandwich. But I do have a future hubby who can’t stop mocking me. Apparently I need a proper lesson in AM-to-PM, and so we drop by Jack’s Wife Freda for some coffee and a Mediterranean breakfast. We’ll save Cafe Clover for a next round.

Met Rebecca Laurey (je weet wel, die coole chick van Raspberry & Rouge) spreek ik af in West Village. Bij gebrek aan inspiratie voor nieuwe ontbijtspots stel ik weer eens mijn stamkroeg voor. Een dag later ploffen we allebei gehuld in onze dikste fluffy fur (nep natuurlijk) jassen, op de bank van Sant Ambreeus. Binnen, want buiten is het koud. Exact twee dagen later zit ik weer bij Sant Ambroeus. Ik heb mezelf getrakteerd op de nieuwe Vogue en een schaal fruit. Alleen nu zit ik buiten. In de zon. Zonder furry jas, maar met furry vriend. Ik stuur een foto van mijn ontbijt en Blue die aast op mijn blauwe bessen naar Rebecca. Dit hadden we twee dagen geleden moeten hebben!

De zon zet vastberaden door en het kwik stijgt tot 24 graden. New Yorkers lopen inmiddels bijna allemaal met de jassen onder de arm. De jas gaat los. En dikke winterlaarzen zijn in geen velden of wegen meer te bekennen. Ik doe ook mee. Zonder jas en met blote benen dribbel ik over de Avenues. Is dit de lente al, of worden we over een paar weken verrast met een sneeuwstorm? Het kan. Maar tot die tijd genieten we. Vooral van die zonsondergangen waarbij de hemel roze kleurt.

Een wankelend tafeltje midden in West Village is nog vrij. Samen met aanstaande man en wollenkind nemen we plaats. Heerlijk. Dell’anima in the Village is een van onze lievelings. Simpel, maar steengoed Italiaans eten. En daar houden we van. Blue is ook in z’n nopjes.

Voor een afspraak ben ik sinds tijden weer eens aan de Upper East Side. Toevallig stuit ik langs Dean & DeLuca. En daar verkopen ze heel goed snoep. Ik ben niet zo’n zoetekauw (doe mij maar hartig), maar Teun is hier nogal van. Hoe zoeter, hoe beter. Dus ik neem de Sour Twin Cherries mee. Oh, en die andere twee ook. Stiekem maak ik de abrikozen open (toch wel lekker) en wandel een beetje door deze buurt. Wat huizen allemaal. Gigantisch groot en gigantisch indrukwekkend. Deze trapgevel bijvoorbeeld…

Welkom in in Chelsea, Barneys! Eindelijk is ‘ie open, de Barneys op 10 minuten loopafstand van thuis. En dat is gevaarlijk. Gelukkig loop ik er alleen langs met Blue en die mag niet naar binnen… En dat is maar goed ook.

Het is weekend. En op zondag het ik ein-de-lijk die reservering bij Cafe Clover. Wat een gedoe altijd met die blitse cafés hier in New York. Over de bijna verlaten straten loop ik met de smashed avocado sandwich in mijn hoofd richting deze mega populaire tent waar (als het goed is) mijn naam staat genoteerd voor ontbijt om 10.00 uur. De grote blauwe deur zie ik al in de verte. En tegelijkertijd zie ik dat deze er ook behoorlijk dicht uitziet. Wat blijkt? Cafe Clover is nog helemaal niet open en ik blijk de reservering voor 10.00 uur ’s avonds te hebben gemaakt… Top.

Dus, over diezelfde lege straten lopen we onverrichte zaken terug naar huis. Geen smashed avocado sandwich. Wel een aanstaande man die niet kan stoppen met lachen. Ik word boos want hallo, ik kan gewoon slecht klok kijken en dat AM en PM, daar snap ik ook nog steeds niet te ballen van, ja! Hij ziet dat ik serieus ben. En (al zijn lachen inhoudend) krijg ik een aai over m’n bol en een lesje AM-to-PM, terwijl we koffie drinken en genieten van Mediterraans ontbijt bij Jack’s Wife Freda. Was ik vorige week ook, maar ach, het is er heerlijk. Cafe Clover komt de volgende keer maar weer.