LESS STRESS, MORE HYGGE

(6 ways to avoid the burnout)

HYGGE_WEB4

Opzij, opzij, opzij, maak plaats maak plaats maak plaats, we hebben ongelofelijke haast. We moeten rennen, vliegen, vallen, opstaan en weer dooooorgaan!! We kunnen nu niet langer, we kunnen nu niet langer blijven stááánnn!! Ach, jullie zouden me eigenlijk écht eens moeten horen zingen. Dan zou mijn boodschap (dat we nogal gestrest zijn met z’n allen) vast nog beter tot jullie doordringen. Kijk, uiteindelijk heb ik gekozen voor een flitsende carrière in de stukjeschrijverij – waarvan akte – maar een zangcarrière behoorde daadwerkelijk tot de mogelijkheden. Ik kan namelijk echt HEEL goed zingen. Zo goed zelfs dat de mensen altijd heel bedrukt gaan kijken als ik begin. Vanwege de jaloezie enzo.

 

Anyways, waar ik het over wil hebben moge duidelijk zijn: het wordt tijd dat wij overhaaste, hysterisch gestreste mensenkinderen eens even op de rem gaan staan. Ik bedoel, dit kán toch zo niet langer? Hier is toch niks leuks meer aan? We zijn en masse verstrikt geraakt in een aaneenschakeling van activiteiten in de (onderlinge) strijd om maar meer, beter, toffer, harder, gaver, cooler. Bovendien staan we door social media altijd ‘aan’. De mails, appjes en dm’s ploppen dag en nacht ons leven binnen – het is potdomme niet bij te benen. Er moet constant van alles. Ik zeg het je: als we zo doorgaan, liggen we er allemaal binnen de kortste keren af.
En daarom, beste mensen, is het de hoogste tijd dat we gezamenlijk de volgende zes tips in acht gaan nemen. Zes tips waarmee we in 2017 ver weg blijven van die burn-out. Zes tips waar je écht wat aan hebt, want even voor de duidelijkheid: ik heb zelf op het randje van de afgrond gestaan en ik weet alles van tips waar je niks aan hebt. Zoals dat je voortaan iedere ochtend om 6.00 uur moet opstaan voor zestien ingewikkelde oefeningen. Hulde voor iedereen die dat doet en het zal vast en zeker geweldig zijn en alles, maar zoiets ook volhouden is andere koek.

 

1. Neem regelmatig een break.

Ik heb het hier over grote én kleine breaks. Te beginnen met de grotere break: durf op de rem te staan als je voelt dat het even klaar is. Een maand geleden regelde ik bijvoorbeeld een break van twee weken, omdat ik voelde dat het allemaal even te veel werd. Omdat ik voelde dat ik even wat tijd moest nemen om de balans op te maken en te bekijken wat er van mijn bordje af moest. Het was even lastig om het te moeten zeggen, maar mensen vinden het echt fijn als je eerlijk en duidelijk bent over hoe het met je gaat. Het komt bovendien juíst sterk over (ook al denk je van niet). Het is beter om meteen pas op de plaats te maken dan om toch door te jekkeren – want als je er dan uit knalt, is de weg naar herstel een flink stukje langer.

Tegelijkertijd zijn kleine breaks ook belangrijk: het is verleidelijk om de hele dag achter je computer te blijven zitten als het druk is, maar het is echt beter gedurende de werkdag af en toe even afstand te nemen. Uit onderzoek blijkt bovendien dat mensen die even naar buiten gaan tijdens de lunch productiever zijn dan mensen die achter hun bureau hun broodje of salade wegwerken.

 

2. Social Media Shut Down.

Dit klinkt eng, maar ehm: laat je telefoon in je tas (of beter nog: thuis) als je met vriendinnen afspreekt. Op die manier beleef je een afspraak veel meer: de gesprekken worden echter, beter en langer. Toegegeven, het klinkt inderdáád allemaal extreem cliché, maar hé: sommige clichés zijn heus zo slecht nog niet. Je haalt echt bakken energie uit echt contact. Weet je wat in het kader van de social media shut down ook heerlok is? Hygge! Hét relaxgeheim van de Denen.

 

3. Zeg fuck it.

Oh ja, deze is ook heel belangrijk, en geloof me: het is heerlijk! Hij gaat voor heel veel zaken in het leven op. Zeg fuck it tegen wat anderen van je vinden, zeg fuck it tegen iedere dag iets moeten plaatsen op Instagram, zeg fuck it tegen het zoveelste netwerkborreltje waar je echt heen moet, zeg fuck it tegen een promotie als het diep in je hart niet goed voelt, zeg fuck it tegen altijd maar overal als eerste bij moeten zijn blablabla. Geloof me, het is een extreme bevrijding. Het is heerlijk om jezelf los te maken van dingen die je geen energie opleveren, maar alleen maar energie kosten. En alle mensen die daar wat (stoms) van vinden,  daar zeg je dus ook gewoon fuck it tegen. In het kader van ‘those who mind don’t matter and those who matter don’t mind’. Je weet toch.

 

4. Reserveer je avonden voor jezelf.

Huh? Ja, het staat er echt. Zet om 18.00 uur je computer uit en ga iets anders doen dan achter je laptop hangen. Het is heel verleidelijk om door te ploeteren (ik heb zelf ervaren dat dit een fake gevoel van controle geeft), maar negen van de tien keer denk je de volgende ochtend: wtf heb ik gedaan? Of erger nog: wíe heeft dit in godsnaam gedaan? Oh, ik was het zelf. Dit geldt overigens ook voor de weekenden: dan check je dus géén mail. HEERLOK.

 

5. Lees een boek of een tijdschrift.

Volgens mij is de volgende situatie voor iedereen heel herkenbaar: je koopt een tijdschrift of een boek want hij lag in een hippe concept store, je gaat ermee op de bank zitten en… je pakt je telefoon. Dat bedoel ik: leuke avond gehad?? Lekker je boek gelezen? Nee hè? Tuurlijk, je moet altijd effe Amayzine checken moehaha, maar daarna is het advies: lees een boek, pak dat tijdschrift erbij en lees weer eens wat lettertjes die op echt papier staan. Word je heel zen van, echt.

 

6. Volg een cursus die niets met je carrière te maken heeft.

Kan heel verfrissend werken! The School of Life organiseert te gekke (filosofische) cursussen; van ‘How to be more creative’ tot ‘Hoe maak je het verschil’ en ‘Rust in je hoofd’. Heerlijk om eens uit je dagelijkse cocon/sleur te stappen, je gaat door dit soort dingen alles echt weer even in een breder perspectief zien. Je zult (ook door de nieuwe mensen die je daar zult ontmoeten) merken dat er meer is dan het wereldje waarin je nu verkeert. Het maakt dat je jezelf niet zo snel blind staart op je werk, op de dingen die daar spelen en dat zorgt er echt voor dat je je wat vrijer en minder gestrest voelt.

 

Nou, ik ga!

Dit keer inderdaad geen dijenkletser. Behalve dat stukje over mijn zangkunsten dan.