category image

Mag ik een applaus voor
Emma Watson?

emma-watson

Soms groei je met iemand op, maar dat had ik bij haar dus helemaal niet. Ik ontmoette Emma Watson pas toen ik onder dwang mijn eerste Harry Potter zag. Sluit ramen en deuren hermetisch af en zet Harry Potter heel hard aan, zo’n verhaal. En daar was de intense bijdehante Hermelien. Liefde op het eerste gezicht, dat was het wél. In de film The Perks Of Being A Wallflower, één van mijn lievelings, laat ze pas echt haar acteerskills zien. Daar begon mijn stiekeme girlcrush op haar, want op een andere manier knap, dát is ze trouwens ook.

 

Maar Emma, ik mag vast wel Emma zeggen, ging bij mij echt next level toen ze ambassadeur werd van de Verenigde Naties. Ze zet zich in voor gelijke rechten van hem en haar, maar ook voor het mondiger maken van vrouwen. En nu ze on the road is voor Beauty and the Beast, waar ze de rol van Belle in vertolkt (nog even wat nachtjes slapen tot 29 maart), doet ze dit ook nog eens op een groene manier.

“Dit mooie en intelligente schepsel
draagt al jaar en dag geen
massaproductie meer”

Dit mooie en intelligente schepsel draagt al jaar en dag geen massaproductie meer. Ook kiest ze voor items die diervriendelijk geproduceerd zijn. En dat dit niet saai of stoffig of ietwat ingedut is, showt ze op haar nieuwste Insta: The Press Tour. Een slordige driehonderdacht duizend volgers in ik denk zo’n vijf minuten. Zo zag je Emma in Londen met een bustier en pantalon van Carmen March afgemaakt met de perfecte Burberry-pumps van organische zijde. In Parijs showde ze een faux leather jacket van Stella McCartney, met looks waar menig leren jack jaloers op zou zijn. Maar ook een gebloemde bustier met sash van Oscar de la Renta. Die wil ik, een mens mag dromen.

 

Emma doet goed. En daar wil ik gewoon even een belachelijk hard applaus voor. Dit jaar neemt ze een kleine sabbatical van het acteerwerk, om zich te focussen op haar werk als ambassadeur van de VN. Maar no worries… Je krijgt niet alleen Beauty and the Beast te zien, ook The Circle (de verfilming van één van mijn lievelingsboeken van Dave Eggers) komt in de bios. Geen Emmaloos jaar dus. Goddank, want ik ben stapel op al die feminine power.