Mijn god: ik heb een huis gekocht

(En ik vind ’t best wel een ding)

Oh lieve mensen, er gebeurt momenteel zoveel in mijn leven, het is niet te doen. Herinneren we ons nog dat ik een aantal dagen geleden roeptoeterde dat ik samen met m’n boy een bod had geplaatst op een huis? Ik kan nog steeds niet helemaal normaal tikken zonder een hyperventilatieaanval te krijgen maar WE. HEBBEN. HET. HUIS. Althans, voor 99,9 procent zeker dan, want het officiële papierwerk moet nog allemaal getekend worden maar feit blijft: we waren de hoogste bieders.

 

We moesten binnen een dag beslissen of we het zouden doen of niet. Er waren ook nog andere kapers op de kust en ineens stonden de stressvlekken in mijn nek. Gaat dit niet te snel allemaal? WAAAAH. Oké, vier uur en achttien telefoongesprekken later: we gaan het doen. Nu of nooit. Onze makelaar vraagt of we bereid zijn nog nét iets meer te bieden, aangezien we hetzelfde hebben geboden als één andere partij. We doen het. En een paar uur later word ik opgebeld met: ‘Kiki, ik mag je feliciteren. Jullie hebben een huis gekocht.’

 

Ja, ik zit te stuiteren op de redactie en ben intens blij. Eíndelijk, na acht jaar heen en weer pendelen tussen Utrecht en Gelderland, een plek voor ons twee. Maar eerlijk? Ergens krijg ik ook een zenuwachtig giecheltje van het hele idee. Ik heb nog nooit met een manspersoon samengewoond. Shit is getting serious now. Iedereen om me heen lijkt zwanger te zijn, zich te settelen en ik doe ineens de grootste aankoop van mijn leven. Ik heb nog nóóit in mijn leven over zulke grote bedragen gepraat. Over een Chanel-tas doe ik al een aantal jaar panisch, maar een paar ton geven we nu wel uit alsof het niets is. Help. De druk van een huis kopen had ik efkes onderschat, denk ik.

 

Mocht jij (nog) geen koophuis hebben maar dit wel op de planning hebben staan: be prepared. Gewoon even eerlijk, van mij tot jou. Het is megaspannend en leuk, maar het gaat je ook kopzorgen geven. Mensen die ver boven de vraagprijs bieden: snelsnelsnel beslissen, want huizen gaan als warme broodjes over de toonbank, die hele hypotheek rondkrijgen, ineens duizenden euro’s betalen aan zes verschillende partijen die je allemaal helpen met de koop en ga zo nog maar even door. Belangrijk is dat je je goed laat adviseren, en vooral met je lief blijft communiceren. En ja, het is ook echt een feestje waard als het eenmaal lukt.

 

Weet je wat? Volgende week schrijf ik wel een uitgebreid stuk met alle tips & tricks om het hoofd koel te houden tijdens deze megaspannende periode. En lees anders nog even het stuk van Adeline met daarin alles wat moet je weten als je een huis koopt.  Ga ik nu eerst even die fles champagne ontkurken, goed? En in mijn blote kont over de redactie rennen. Ofzo.

 

P.S.: Ik hoor ‘m nu in mijn hoofd, hè. Met z’n allen: ‘KIKI PANIEKIE HEEFT EEN HUIS OLEEE, OLEEEEEE.’