Waar vriendin N in de rechterhoek met een beker niet uit te spreken groene Chinese thee te vinden is, zit ik ernaast met een minder spectaculair bekertje ‘lemongrass’. Beiden te veel te doen, beiden te veel te vertellen. Dus met onze schermen op zwart en de papieren nog onbeschreven, tetteren we door het café waar iedereen intens serieus aan het tikken en schrijven is. Behalve wij. Wij doen net alsof met die laptops en planners en notebooks hier in Gotan, een van de prettigste werkplekken in Williamsburg. Het internet is goed, het voedsel ook en die theetjes kun je ongegeneerd bij laten vullen met heet water. Al wordt er niet gigantisch veel gewerkt door ons, maar dat kan ook gewoon in het café waar Dan van Gossip Girl regelmatig wordt gespot…

 


Vriendin is inmiddels vertrokken. Met een schuin oog houd ik mijn Dan-van-Gossip-Girl-radar aan staan, maar ik moet ook eerlijk bekennen dat deze acteur me niet heel veel interesseert. Hoe dan ook, ik zit nog steeds aan het linkertafeltje van de rechterhoek en staar naar die tikkende cursor in mijn document. Vandaag op het program? De bedankkaartjes voor onze wedding, reviews schrijven voor de staff, brieven tikken voor dat waanzinnige team van onze huwelijkslocatie in Italië en ik wil nu ook eindelijk een begin maken met een fotoalbum. Om weer even terug te gaan, klik ik de foto’s van Alice aan. Ik verdwijn en kan blijven kijken naar alle foto’s. We zijn alweer een uur verder en nog steeds tikt die cursor daar hulpeloos en alleen in mijn document…

 


Je wilt niet weten wat een huwelijk, en vooral wat de ‘aftermath’ met zich meebrengt. Cadeaulijsten, brieven, kaarten, nog meer lieve woorden in e-mails en berichten… Op alles wil je reageren, maar tijd lijk je niet te hebben. Of nee, de rust had ik steeds niet om ermee aan de slag te gaan. Gelukkig staan er in ieder geval na nog maar zo’n ‘lemongrassje’ al aardig wat vinkjes achter mijn to do. En dan is het wel weer goed, want thuis wacht ook een wollen meneertje op mij. En om weer even terug te gaan, sla ik de doos met polaroids en lieve kaarten nog één keertje open…