Waarom we ongeduldig zijn

 

Adeline ongeduldig

Als het matrixbord boven mijn weghelft begint te flikkeren en de remlichten aanspringen, dan begint mijn ongeduldige, donkere kant te foeteren. Ik ben een slecht filemens, maar sowieso is wachten geen hobby van me. Ik kies al-tijd de verkeerde rij bij de kassa met alleen maar een pak koffie, bel op onmogelijk momenten naar een overbelaste klantenservice (en dan moet je weten dat ik zo’n ding ooit zelf ingesproken heb, sorry daarvoor) en ik ben een slecht mens als ik te maken heb met de trage mensch. Dan denk ik nog maar twee woorden en negen letters: d.u.u.r.t. l.a.n.g.

 

Uit een poll van Psychologie Magazine blijkt dat ik geen loner ben. Mensen zijn snel ongeduldig, vóóral als het om irritant gedrag gaat. Zo staat praten zonder een punt te maken met 66 procent op numero uno, traag zijn haalt met 58 procent een stevige tweede plaats (ha!) en klagen maakt met 42 procent de top drie compleet. Ja, herken ik me dus vol-le-dig in. Soms kijk ik nog wel naar een bewegende mond, maar heb ik geeeeeen flauw benul wát ze eigenlijk staan te bazelen.

 

Hoe het komt? Ongeduldig zijn heeft alles te maken met hoe je je voelt op een moment en eigenlijk maar weinig met karakter (of je moet als ongeduldige dodo geboren zijn, want die bestaan). Als ik drie dagen met de allerleukste meisjes in Parijs heb doorgebracht (denk wijn en latertjes) en nog even flink wat kilometers met de Renault heb gemaakt, dan kan het zomaar zijn dat ik een klein beetje in gapende toestand ben. En in tijden van moe zijn slinkt het geduld. Hoe drukker je bent, hoe heftiger je reageert op irritaties en hoe ongeduldiger je wordt.

 

Niet gek, want alles moet nu, meteen, direct, stante pede. Als je belt, moet men opnemen. Als je in de trein stapt, dan moet die je in de ingecalculeerde tijd op je bestemming brengen, als je iets afspreekt dan moet men op tijd komen. Want tijd is geld en hallo, dat heb je niet (dan heb ik het hier over kostbare uren, hoor). Volg je het nog? Exact het punt, want we hebben misschien wel een beetje ons eigen ongeduld gekweekt. Alles gaat sneller, dus zo ook het opraken van ons geduld.

 

Maar geduld is juist zo goed voor je. Als het etentje met mijn allerliefste vriendin niet doorgaat, dan baal ik als een stekker. Maar die week daarna ben ik extra-extra-extra blij. Als je geduld hebt, dan ben je trouwens ook succesvoller in je werk en gewoon in het leven an sich. En je focust je minder op die irritante, onbenullige, tergende en vooral kleine dingen in de dag. Ik zeg het je… Twee woorden, negen letters: heb geduld.

 

Bron: Psychologie Magazine