Mays Chanel-trip

May Chanel

Met Chanel naar Deauville, dat is dubbel geluk. Chanel is Chanel is Chanel (maal duizend honderd miljoen vierentachtig naar Pluto en terug en een kwart, zou mijn dochter zeggen) en laat ik met Deauville nu ook een bijzondere relatie hebben. De mondaine badplaats waar Parijzenaars de week van zich afwapperen en het weekend vieren was ook een van de eerste plekken die ik met mijn geliefde aandeed. Toen droeg ik overigens Coco Mademoiselle, een parfum dat net uit was en dat me – als ik het ruik – nog altijd in een zucht terugbrengt naar toen. Als ik die jonge vrouw van toen had kunnen souffleren wat haar later Chanel-wise allemaal nog te wachten had gestaan, was ik door het plafond gekatapulteerd van geluk, denk ik.

 

Deauville dus. En Chanel. Natuurlijk zijn we hier niet zomaar. Zomaar bestaat niet bij Chanel. Deauville was de plek waar Gabrielle Chanel haar eerste boetiek opende. Ze zag het witte muurtje, schilderde er met zwarte letters ‘CHANEL’ op, leende geld van haar geliefde Arthur, Boy, Chapel en begon gewoon. In Deauville kwamen de rijke dames en Gabrielle bezigde meteen marketingles nummer 1: ga daar zitten waar je cliëntèle  zich bevindt.

 

Dat de tocht naar Deauville een verrassing zou zijn. Ik fantaseerde over een rijtuig (nah, duurt te lang), een luchtballon (vast niet, te risicovol qua weer en zouden alle modemeisjes dat wel durven?) of misschien een klassieke trein. Eenmaal in Parijs stond de Orient Express op ons te wachten. Compleet met mannen in double-breasted rode pakjes, treinkaartjes (première classe naturellement) en een coup de champagne. Ik fantaseer over Agatha Christie die in deze trein het idee vond voor ‘Murder on the Orient Express’ en aan Ian Fleming die de trein opvoert in ‘From Russia With Love’. Ik wil meteen ook Graham Greenes ‘Stamboul Train’ lezen.

 

Voorzichtig fantaseer ik over ons hotel, want ook dat was een verrassing. Zou het Le Normandy zijn? Het meest iconische hotel van Deauville met haar vakwerkstijl en een speciale kamer ingericht voor Anouk Aimée, een van mijn favoriete actrices aller tijden die ook nog eens speelt in ‘Un Homme et une Femme’, een van mijn favoriete films aller tijden die zich deels in Deauville afspeelt.

 

We slapen in Le Normandy. Natuurlijk ligt er op mijn bed een gekalligrafeerde envelop met mijn naam. Een tas, het iconische marinière-shirt (maar dan van Chanel) en natuurlijk de drie nieuwe geuren: Les Eaux de Chanel. Natuurlijk gaat het verhaal verder, maar jij bent ook druk dus morgen meer.