category image

Moederskindje 2.0: waarom de band tussen moeder en zoon soms té klef is

De nieuwe onderbroeken in zijn kast. Die heb jij niet gekocht. En hij zelf ook niet.

Nee, nee. Dat is niemand minder dan zijn lieve mama geweest. De vrouw die er altijd is. Met wie hij ’s ochtends voor het werk en ’s avonds na het werk belt of appt. Of thee drinkt. Of winkelt. Of zijn huis mee opnieuw inricht. Natuurlijk ben je dol op haar. En ze is ook heel lief. Maar dat hij als eerste háár belt als hij zijn teen stoot? Of als hij promotie maakt? Of als hij een verdrietige film heeft gezien? Ahum.

De band tussen zoon en moeder kan goed zijn – maar kan ook bijna overdreven goed zijn. Het wordt dan een ‘verstoorde relatie’ genoemd. Moeder en zoon kunnen niet zonder elkaar en hangen dag in dag uit aan elkaar. Hun levens zijn continu met elkaar verweven,  tot in detail. Samen weekendjes weg, samen biertjes drinken, samen een nieuwe bank uitzoeken… Want mama weet alles. Tja. Het is knap lastig om daar als ‘vriendinnetje van’ tussen te komen.

Waarom hebben sommige mannen dit? Het heeft vanuit de psychologie alles te maken met hechting. Je kunt als kind veilig of onveilig gehecht raken aan de personen die in de begintijd van je leven voor je zorgen: je vader en moeder. Maar als die veilige hechting wat doorslaat, dan kan dat een extreem kleffe band opleveren. Een informele naam hiervoor is het ‘Peter Pan-syndroom’. Dat wil zeggen: sommige mannen worden nooit helemáál volwassen en willen altijd bemoederd worden. Dat gebeurt vaak als er geen vaderfiguur in beeld is.

Een gezonde relatie tussen moeder en zoon is die waarin wordt losgelaten. Als een jongen volwassen wordt, dan is het absoluut time to let go. Meestal gebeurt dat vanzelf omdat er een derde persoon in het spel komt. Dat kan uiteraard een (nieuwe) vader zijn, maar ook een nieuwe partner van de zoon of een all time beste vriend of vriendin. Maar als die steun van een derde partij er niet of nauwelijks is en ook niet komt, dan is het te verwachten dat een man veel bij zijn mam blijft plakken. Tja, je kunt het ‘m ook niet echt kwalijk nemen. Maar toch ook wel misschien. Want waarom plakken dochters sowieso minder aan hun moeder? Dat is omdat ze doorgaans meer op elkaar lijken en hierdoor ontstaat er sneller ruzie of rivaliteit.

Maar die mannen en hun moeders… Een béétje echte vent kiest voor zichzelf en zijn eigen leventje, toch? Met mannen-vrienden en een serieus leven. En dan is het misschien jammer dat er niet meer wekelijks als verrassing nieuwe, gevouwen boxers in de la liggen, maar zo is het leven, moederskindjes. Wij vrouwen kopen óók onze eigen bh’s. Ja, echt. Het valt niet mee. En natuurlijk bellen we onze moeders als we een rotdag hebben op het werk of als we een grote reis gaan boeken. Maar we kunnen het ook best zelf, allemaal. Nu jullie nog.

FACTS

  • 1 op de 6 mannen leert zijn beste vrienden al op de middelbare school kennen. Bij vrouwen is dit 1 op de 3. Mannen sluiten vaker pas op latere leeftijd hechte vriendschappen.
  • Mannen hebben een ander idee bij vriendschap dan vrouwen: zij willen dingen doen. Wij vrouwen willen onze emoties delen.
  • Elke 6 maanden wordt 40 procent van de vrienden van de man vervangen door nieuwe maatjes. Wij vrouwen zijn een stuk trouwer.