Oh god, ik heb een pietsie spijt van mijn vakantie

kiki

Eigenlijk mag ik dit dus niet zeggen. Gaat iedereen denken: mens, wat zeur je nou. Maar ineens heb ik een soort van narig onderbuikgevoel over een vakantie die ik heb geboekt. Of nou ja, niet over de vakantie zelf (hi Bali, ik heb zin je te ontmoeten), maar vooral over de timing: bijna heel december.

 

Voor iemand die een broertje dood heeft aan sociale verplichtingen leek het me héérlijk, een winterse getaway. Nog even de laatste keer die fladderige zomerjurkjes uitlaten, nog geen ik-moet-een-nieuwe-winterjas-stress, geen bomvolle agenda, verplichte nieuwjaarsborrels, geen gedoe met kerst, geen help-hoe-gaan-we-niemand-teleurstellen (hij heeft gescheiden ouders en ik ook); even helemaal niets. En daarmee precies alles waar ik zelf in heb. Eigenlijk zou er nog een ‘lekker puh’ achteraan moeten.

 

Nog veertien dagen en dan moet mijn koffer ingepakt zijn. Sterker nog, dan sta ik op de airport. En hoe lekker ik het ook vind om tegen iedereen te zeggen: ‘Nee, we zijn weg in december, joe!’ denk ik ineens: maar. Maar. Maar… december is familie.

 

December is warmte. Misschien niet buiten, maar wel in het hart. De verlichte warenhuizen, de hilarische Sinterklaas-gedichten op kantoor, de warme choco, de eerste kerstliedjes op Sky Radio… De rush, het gemoedelijke gevoel. Het jaarlijkse kerstfeest dat we bij Amayzine hebben: ineens ben ik er allemaal niet bij. En daar, lieve mensen, krijg ik dus fakking erge fomo van.

 

Natuurlijk, NATUURLIJK ben ik de laatste die gaat klagen over een vakantie, maar ineens is er iets in mij dat denkt: is december wel de beste maand voor die najaarstrip? Had ik niet beter die saaie januari of februari moeten skippen? Zijn dat juíst niet perfecte maanden voor een winterse getaway? Loop ik nu al met mijn bakkes tegen een eeuwenoud cliché aan?

 

Je weet niet wat je mist, pas als het er niet meer is…

 

Dus mocht je je even afvragen waarom er nu al een kerstboom in vol ornaat in mijn woonkamer staat terwijl het überhaupt nog Sinterklaas moet worden: ik heb ontwenningsverschijnselen. Wil iemand deze week Sinterklaas bij me thuis vieren, met oliebollen, kerstkalkoenen en aftellen ook maar meteen?

 

KIEK. DJEEEZ. GRAB YOURSELF TOGETHER.