Samantha de Jong: ‘Barbie is dood, ik heb haar in Schotland achter gelaten’

Samantha de jong

Ze werd bekend in een ordinair programma, groeide daarna uit tot heldin in de Haagse volkswijken, en donderde daarna heel hard van haar podium af. Barbie kreeg een inzinking. Een Britney Spearsje, een Lindsay Lohannetje, noem het hoe je wilt. Een combinatie te veel van alles, je omringen met mensen die totaal niet inzien wat het beste voor je is en vooral: verdovende middelen. Bij haar zoveelste wanhoopkreet werd het iedereen dan écht duidelijk: deze vrouw heeft hulp nodig.

 

Nu moet ik heel eerlijk bekennen dat ik dit soort nieuws altijd een beetje sleazy vind, maar toch vind ik ook dat we het goede nieuws moeten melden als we over het slechte hebben geschreven. Want Samantha krabbelt langzaamaan op. En da’s goed nieuws.

 

Na vier maanden in een afkickkliniek in Schotland te hebben gezeten laat ze weer voorzichtig van zich horen op Instagram. Ze voelt zich naar eigen zeggen herboren. “Zoals jullie zien heb ik me blonde look achter gelaten in Schotland en ga verder als Samantha de Jong en me richten op me herstel,” schrijft ze bij de foto.

 

Aan Story vertelt ze voor het eerst hoe de vork nou echt in de steel zat. Toen zij en Michael van der Plas gingen scheiden, ging alles mis. Zij wilde nog samen voor de kinderen zorgen, hij wilde daar niets van weten. “Om die pijn te verdoven, begon ik te gebruiken. Cocaïne.” Veel weet ze niet meer, maar “wel merkte ik dat ik toen dat ik langzaam alles kwijtraakte: mijn man, mijn kinderen, mijn huis, mijn auto, vier lieve vrienden die overleden… En ik heb de harde les geleerd dat andere vrienden het slecht met mij voor hadden.”

 

In januari komt in het nieuws dat Samantha een zelfmoordpoging heeft gedaan. Ze wordt vrij snel ontslagen uit de kliniek. In april opnieuw in de headlines: Barbie neemt overdosis slaappillen. In juli is het voor de derde keer raak. “Door de combinatie van coke, drank en die zware slaappillen ben ik die ochtend vroeg in een psychose geraakt,” vertelt ze. “Ik was zó depressief, ik was zó ver heen. Toen ben ik door mijn raam gesprongen. Niet gegleden, zoals werd gezegd, maar gesprongen.”

 

It’s a long way up when you hit the ground. Maar stapje voor stapje gaat het nu steeds beter met Samantha. Ze wil in ieder geval nóóit meer Barbie genoemd worden. “Ik heet Samantha en Barbie bestaat niet meer. Het blonde haar herinnert me te veel aan Barbie en daarom heb ik deze prachtige kastanjebruine kleur genomen. Ik ben er erg blij mee. Het meisje Sam is weer terug.”

 

Lieve Samantha, het meisje met de grote bek en het kleine hartje, ik hoop dat je eindelijk je hoofd koel weet te houden in deze gehaaide wereld waarin iedereen altijd maar alles van je moet. Pak je rust, verklein die vriendengroep en val terug op de basis die altijd van je blijft houden: je familie. En je weet wat ze zeggen over het woord falen, hè? Falen is niet instorten. Falen is weigeren om op te staan. Enne, gewoon even tussen jou en mij: dat van die blondes have more fun is een leugen. Go get them, brunette.