Waarom je juist niet 365 dagen per jaar blij moet zijn

Ook ik heb weleens een uur zitten snikken bij een psycholoog. Schaam ik me daarvoor? Ja en nee.

 

Natuurlijk is het makkelijker om het ideale plaatje van je ideale leven hoog te houden. Bijvoorbeeld op social media: alles is knap, gezellig, chic en sociaal. Bij je vrienden en volgers ook. Er is altijd wel iemand zes kilo afgevallen, getrouwd of op wereldreis. Maar zo is de realiteit niet. Iedereen heeft weleens een droevige dag, een moeilijke week of een flinke tegenslag te verwerken. Maar dat delen we liever niet met de rest. En daarom denk je algauw: ik ben de enige die zich zo rot voelt. Een psycholoog opzoeken is een taboe, denken we dan. Gebeurt vaker dan je denkt hoor, ook bij jouw vriendinnen. Gelukkig zijn vind ik daarom allang iets wat niet bij de 365 dagen die een jaar telt hoort. Je bent het namelijk niet al die dagen, dat kan niet, je bent ook vaak genoeg níet blij. En dat is maar goed ook. Als je het omarmt tenminste.

 

Een jaar heb ik samen mogen werken met Kelly Weekers, net als ik afgestudeerd in de psychologie en voorzien van een passie voor schrijven. In haar boek ‘Happy Life 365’ raakt ze precies die gevoelige snaar: we kunnen niet altijd happydepeppy zijn. Volgens Kelly moeten we juist onze problemen accepteren, inzien dat verdriet en ellende ook bij het leven horen. Zodra we accepteren dat perfectie niet bestaat en dat onze verwachtingen niet altijd uitkomen, voelen we ons echt beter. Het raakt me, zeker in deze tijd, waarin ik weleens pieker over mijn tweelingzwangerschap. Hoe ga ik dat allemaal doen met mijn werk en huis, kan ik het wel, ben ik wel klaar om gelijk moeder te worden van twee boys? Kan ik ooit weer zoveel werken als dat ik nu doe, mijn carrièredromen waarmaken? En wijn drinken met vriendinnen en een sociaal leven hebben? Wil ik dat dan nog wel?

 

Kelly heeft het over controle: je kunt simpelweg niet de controle hebben in je leven. Iets wat ik nu meer dan ooit leer. ‘Hoe graag we het ook willen, we hebben niet alles in de hand. Elke dag gebeuren er kleine en grote dingen waar we met 100 procent inzet nog steeds niets aan hadden kunnen veranderen. That’s life, en het enige wat we kunnen doen is dat volledig accepteren.’ Haar onderliggende les is: je kunt zélf je reactie op iets veranderen, de situatie meestal niet. Maar je kunt zelf beslissen hoe je je erbij voelt. Dat is misschien een goede les voor heel veel mensen. Accepteer dat er ook dingen stom zijn of niet gaan zoals je had gepland. En gun jezelf dan ook prima eventjes dat baalmoment, dat verdriet, die huilbui. En laat het dan gewoon lekker los – je kunt het toch niet veranderen.

 

‘Geluk is zelf te creëeren’, en daar sluit ik mij bij aan. Uiteindelijk zit het leven vol hobbels. Het is aan jou om een andere route te kiezen om alsnog bij je bestemming aan te komen. En maak keuzes die je gelukkiger maken – ofwel: ga doen wat je altijd hebt willen doen.

 

Lees haar boek, je knapt er gelijk van op, ook al denk je het niet nodig te hebben. Bedankt lieve Kelly, voor je wijze en toch ook luchtige woorden.

 

Bron: Instagram Kelly Weekers