Chateau Meiland: de naklets

Chateau Meiland

Wat goééééd, Martien is terug van weggeweest en wat zijn we blij dat-ie er weer is. Gisteravond liet ik Netflix heel even voor wat het was en zapte ik stipt om 20.30 uur richting SBS 6. Ja hoor, daar stond-ie, onze spirit animal in de deuropening van z’n chateau, de man die de meeste gezichtsuitdrukkingen in een fractie van een seconde op z’n gezicht weet te toveren en de krankzinnigste woorden verzint waar je bij staat. De eerste aflevering van het tweede seizoen Chateau Meiland zit er op, en dat verdient een dikke vette naklets als je het ons vraagt. Waarom? Hierom:

 

Martien: ‘Het is 11.25 uur en we zitten aan de koffie in plaats van de wijn. Wat is dit?’ Maxime: ‘Geen idee, pap, ik word ook helemaal misselijk van het idee.’

 

Martien: ‘Dat kind vindt de weg wel terug en zo niet, dan gaat ze wel gillen. OH DE FRAAR, ik moet even verder.’

 

– ’OH DE FRAAR’. Als in: au revoir, HA HA, stuk.

 

– ‘Weet je, sta ik gewoon weer ontbijt te doen terwijl ik avonddienst heb, PFFFF.’

Erica: ‘Deze kopjes zijn te klein voor koffie.’ Martien: ‘Ik zei het al meteen maar vooral weer niet luisteren, hè. Kijk nou, wat vervelend, nu heb je ook helemaal koffielekkage. Neehee, en waarom zet je die kopjes nou niet op een plateau? Nu gaat het helemaal gobbelen.’ ‘Gobbelen?’ ‘Ja, helemaal over het kopje heen gobbelen.’

 

Martien: ‘De gasten vinden het vervelend voor mij dat ik geen rijbewijs heb. Dan zeg ik: hallo, ik heb wel m’n rijbewijs. Maar hoezo zou ik rijden? Ik vind zitten en naar buiten kijken een veel leukere combinatie.’

 

– Hallo, bonjour-eh. Waarom die ‘eh’ altijd achter Martiens ‘bonjour’ wordt geplakt? Geen idee, maar ik vind het waanzinnig gezellig klinken.

 

– Oh, en geef Martien vooral een schep en je stopt nooit meer met lachen.

 

– Martien: ‘Een droge grond met stenen. Waar kom ik in terecht, denk je dan. Ik wil alleen even deze plant in de aarde hebben. Maar als je de planten dan eenmaal water kunt geven, denk je ineens: hé, dit is toch wel een hele lekkere plek.’

 

– De rode zwembroek. Heeft iemand Martien de afgelopen dagen in een andere broek gezien? Vriendin Carolien heeft in ieder geval haar jurkje op ’m afgestemd, dat is dan wel weer gezellig.

 

– Heeft iemand overigens Bommel gezien? Of is-ie Petra Post aan het opeten?

 

– Oh, en dan heb je Martien en Carolien nog die de weg kwijt zijn en hulp krijgen van een local. ‘Die wil straks natuurlijk geld voor het brengen. We mogen een heel stuk achter ’m aan lopen. Ik ga echt geen geld geven hoor. Daar rechtdoor? Oké, bedankt, OH DE FRAAR,’ aldus Martien.

 

– *reclame* En maar bellen met 0909-0325, dat verblijf wil je toch winnen.

 

Wenkbrauwavond, I mean: hoe geniaal is dit nu weer? Martien: ‘Wij doen altijd twee keer per jaar wenkbrauwavond. In dit klimaat worden ze hartstikke licht en na zo’n wenkbrauwavond knap ik altijd heel erg op.’

 

Carolien: ‘Je kan toch niet naar de gasten met die wenkbrauwverf op?’ Martien: ‘Wat maakt dat nou uit, mijn privéleven gaat ook gewoon door in Frankrijk, hoor.’