category image

Mentale katers zijn veel erger dan lichamelijke katers

een meisje dat op haar rug in bed ligt

Kijk, dat een kater gewoon één van de zuurste dingen is die horen bij het ouder worden, dat hoef ik je waarschijnlijk niet meer te vertellen. Dat ik in mijn twintiger jaren nog wel eens de Paradiso in Amsterdam heb afgesloten om zonder een kwartiertje slaap een tentamen te maken om half 9, dat kan ik me echt niet meer voorstellen (en wel gehaald met een zesje wil ik erbij zeggen). Hóe dan? En ik voelde me nog best prima ook, al die morning afters dat je vroeg op moest vanwege werk of andere verplichtingen. Nou, dat kan ik dus niet meer. Mijn liefde voor wijn is er (helaas?) niet minder om geworden en een ruggengraat heb ik ook niet meer. Dus vaak kan ik zondag he-le-maal niks meer.  Alleen: het is erger geworden. Behalve hoofdpijn heb ik nu de kater der katers: de mentale kater.

Ook wel de emotionele kater genoemd. Als je hier ook wel eens slachtoffer van bent, herken je ‘m meteen. Bij. Alles. Janken. Niks gaat goed in je leven en de kans is ook nog groot dat je jezelf hartstikke dronken voor lul hebt gezet gisteren, waardoor iedereen je nu stom vindt. Je kan maar beter de deur niet uit vandaag. Maar de hele dag binnenzitten doet het ook niet heel goed voor je humeur. Nogmaals: Niks. Gaat. Goed. Britse wetenschappers hebben er zelfs een naam aan gegeven: hangxiety. Een paniekerige, rillerige, emotionele kater. The worst of the worst.

Maar die Britse wetenschappers hebben ook gelijk onderzoek gedaan naar waarom sommige mensen ze nou juist wel of niet hebben. Nu blijkt dat introverte personen er vaker last van hebben. Iedereen drinkt wel eens wat om zich wat meer op z’n gemak te voelen en bij introverte personen is dat meer een ver-van-m’n-bed-show. Is the day after dus blijkbaar héél merkbaar.

Oké, klinkt aannemelijk. Ik val zelf alleen volgens mij niet in de categorie introvert en ik heb er tóch last van. Hoe zit dat dan? Nou, er is dus nog een andere reden. Je lichaam moet hard werken om de alcohol te verwerken, en bij dit proces komt het stofje aceetaldehyde vrij en dat is behoorlijk giftig. Bijwerkingen: een depressief gevoel oftewel een somberheid die over je heen valt. Hm-hm. Normaal gesproken wordt dat stofje bestreden door je lever, maar ja, díe heb je de afgrond in gedronken gisteravond. Oh ja, kers op de taart: als je al stress ervaart kan dit ook nog verergerd worden omdat de alcohol ook je hormoonhuishouden ontregelt. Te gek spul eigenlijk, dat alcohol, hè?

Conclusie is dus dat dat sombere gevoel ook weer weggaat, maar ja, prettig is anders. En in m’n achterhoofd wéét ik ook wel dat de dag erna weer helemaal oké is (en ik alweer app wie er een wijntje wil doen na werk), maar de dag zelf van die kater voelt elke keer weer als de allerdonkerste dag ooit. Maar écht.

Bron: vice.nl

BY Wieke Veenboer
Wieke woont in Amsterdam en is de definitie van een crazy cat lady, slaat eigenlijk nooit een drankje af (dat mag ze wat vaker doen), met een liefde voor reizen en zwak voor programma's á la Temptation.
Afbeelding van Wieke Veenboer