Slik: het nummer van Dotan ontroert me…

Dotan lachend op het podium met zijn gitaar

Wat breng je uit nadat je publiekelijk geslacht bent? Wat kun je nog goed doen als je onder een vergrootglas ligt? Vraag een artiest wat zijn grootste angst is en je krijgt negen van de tien keer als antwoord: niet langer gehoord worden. ‘Als het doek voor altijd sluiten zou. Het slotakkoord gespeeld. Schuil ik bij jou,’ zong Marco Borsato ooit treffend. Na het hele trollenleger-debacle liepen fans weg. Werd zijn naam besmeurd met een schandaal. Hij nam lang de tijd om zijn wonden te likken, maar nu is Dotan terug. ‘Oh… feel the weight of the world in my bones. Try to swim but I’m sinking alone…’. Jezus, m’n hart breekt. Ligt het aan mij of is dit misschien wel zijn diepste, rauwste, eerlijkste nummer ooit? Je valt. Je bent een mens. Je bent niet perfect. Je staat op. Je leert. ‘Numb’ is tien keer krachtiger dan ik ooit had verwacht.

 

Welkom terug, vriend. Ik heb je verrukkelijke stem gemist.