category image

Real life: ik ben verliefd op mijn beste vriend maar hij niet op mij

Meisje en jongen maken een selfie

Nikki (26) is al ruim vijf jaar bevriend met Daan (28). Hij ziet haar als één van zijn beste vrienden en zo is dat ook voor haar — al zou zij graag meer willen. 

‘Ik ken Daan via mijn beste vriendin Esmee. Ze werkten allebei in hetzelfde eetcafé en ik kwam er vaak om mijn beste vriendin op te zoeken of daar na haar werk een drankje te doen. Daan werkte daar toen ook al en is inmiddels bedrijfsleider geworden. De eerste keer dat ik hem zag dacht ik al meteen: wát een leuke jongen. Esmee zei dat hij vrijgezel was, maar dat hij daar ook heel tevreden mee was. Een beetje een player, noemde ze hem.

Toen we een avond met z’n drieën overgebleven waren na heel wat drankjes, ik kende Daan toen een aantal maanden, sloeg voor mij de vonk over. Esmee ging naar huis, dus toen zaten we nog maar met z’n tweeën en binnen een kwartier waren we heftig aan het zoenen. Ik ging met hem mee naar huis, waar we seks hadden. Met een kater werd ik wakker, maar toch ook gelukkig — ik vond hem écht leuk, besefte ik. De week erna gebeurde het weer, alleen dit keer ging hij met mij naar huis.

Misschien naïef, maar na die tweede keer dacht ik dat er misschien wel iets leuks uit voort kon komen. Ik stuurde hem die week erna een berichtje of hij zin had om wat te komen eten bij me, mijn huisgenoten waren niet thuis dus dit leek me een goed moment. Helaas kon hij die avond niet: hij moest werken, maar of ik daar een drankje wilde komen doen? Dat wilde ik natuurlijk wel, en ik was behoorlijk teleurgesteld toen ik daar aankwam en hij gewoon nog aan het werk was.

Sterker nog, het leek helemaal niet of hij überhaupt had gerekend op mijn komst. Maar zo makkelijk liet ik me niet het veld uit slaan, ik kende daar inmiddels meer mensen dan alleen Daan, en ik ging met wat van zijn collega’s aan de bar zitten totdat hij klaar was. Toen we aan het eind van de avond met z’n tweeën over waren ging ik er vanuit dat we wel met elkaar naar huis zouden gaan… Maar toen vertelde hij me dat hij liever gewoon als vrienden door wil gaan.

‘Ik vind je echt te gek, maar ik heb het idee dat jij er meer achter zoekt. Als dat zo is kunnen we er beter mee stoppen, want meer dan vrienden zit er voor mij echt niet in.’ Ik kon wel janken. Ik zei dat het niet uitmaakte, dat het allemaal wel meeviel en dat vrienden voor mij ook prima zou werken. Dat is inmiddels vier jaar geleden en we zijn ook echt vrienden gebleven. Sterker nog, we zijn alleen maar betere vrienden geworden.

En ik had zo gehoopt dat mijn gevoelens minder zouden worden, maar dat is niet het geval… Ik ben hem door de jaren heen alleen maar leuker gaan vinden. Vorig jaar zijn we met een groep van vijf op vakantie geweest en ik merkte dat ik ergens nog hoop had dat er iets zou gebeuren. Van zijn andere scharrels weet ik alles want daar is hij heel open over, en ik heb slapeloze nachten gehad toen het met eentje wat serieuzer werd.

Het erge is dat hij niks doorheeft. Met z’n vijven zijn we inmiddels een heel hecht groepje en hij heeft geen enkel idee dat ik stapelverliefd op hem ben. Tuurlijk valt het hem wel op dat ik niet echt veel date of nooit eens met een jongen zoen, maar hij denkt dat ik gewoon kieskeurig ben — dat zeg ik altijd als excuus namelijk.

Esmee heeft me laatst gevraagd of ik nog gevoelens heb voor Daan. Ze vond het nogal opvallend dat wanneer ik alleen met haar ging drinken ik altijd vroeg aftaaide en vaak af zei, maar als Daan erbij was ik als laatste naar huis ging (of tot hij weg was) en nooit een avondje miste. Ook met ons weekendje weg zou ik eigenlijk niet meegaan, totdat Daan last-minute mee kon en ik besloot om wél mee te gaan.

Ik weet dat ze gelijk heeft en dat dit allemaal heel doorzichtig is van mezelf. Ik hoop alleen maar dat Daan het niet doorheeft. Ik heb tegen Esmee gezegd dat we echt alleen vrienden zijn, maar ik merk dat ze me niet helemaal gelooft. De hoop dat het ooit echt iets tussen ons wordt heb ik inmiddels laten varen, maar ik hoop zó dat deze gevoelens uiteindelijk minder worden.’

In deze ongewone tijd vroegen we mensen om hun eerlijke verhaal. Om anderen niet te kwetsen zijn de namen van Nikki, Daan en Esmee aangepast.