category image

Real life: ‘Ik zit stiekem op Tinder zonder dat mijn partner het weet’

Real life: ‘Ik zit stiekem op Tinder zonder dat mijn partner het weet’

Eliza (25) heeft bijna twee jaar een relatie met Kevin (25). Hij is haar eerste serieuze relatie, daarvoor heeft ze wel scharrels gehad maar nooit kwam het verder. Hoewel ze echt verliefd is op Kevin en van hem houdt, is er toch iets wat ze voor hem geheim houdt.

‘Ik was echt de typische partygirl in mijn vriendinnengroep. Op de middelbare school al. Stiekem het huis uit sluipen om naar feestjes te gaan, stiekem drinken en roken… Dat was mij allemaal niet vreemd. En toen ik eenmaal het studentenleven in ging, was het hek al helemaal van de dam. Ik zat op de middelbare school in Amstelveen dus was het voor mij vanzelfsprekend dat ik in Amsterdam ging studeren. Gelukkig gold dat voor bijna al mijn vriendinnen en zo werden we een graag geziene club in het Amsterdamse uitgaansleven.

En naast het stappen en drinken hoorden daar ook jongens bij. Een periode had ik behoorlijk regelmatig een one night stand en het is ook wel eens voorgekomen dat ik de volgende ochtend echt zijn naam niet meer wist. Niet classy, maar ik was nog jong en had het onwijs naar m’n zin. Daar kon ik niet echt mee zitten dus.

Totdat ik 23 werd en Kevin ontmoette, tijdens — hoe kan het ook anders — het uitgaan. We zoenden in een aftandse kroeg op de avond dat we elkaar ontmoetten, en ik dacht eigenlijk dat ik ‘m nooit meer zou zien. Geheel toevallig kwam ik hem een maand later weer tegen in die kroeg, toen we allebei iets minder dronken waren dan de eerste keer. We zeiden elkaar gedag en vanaf toen hebben we de hele avond met niemand anders gepraat. Het was zó gezellig en we hadden zo’n leuke klik.

Aan het einde van die avond zoenden we weer en vroeg hij m’n nummer, dat ik natuurlijk gaf. De week daarna stond de eerste date gepland. M’n vriendinnen geloofden hun oren niet; ik was nóóit het meisje dat met iemand op date ging. Ik zoende tijdens het uitging, ging soms met jongens naar bed, maar nuchter met een jongen afspreken? No way. Ik was dan ook bloednerveus voor onze eerste date en dacht dat ik het sowieso zou verknallen.

Maar dat gebeurde niet. Het tegenovergestelde was waar: we hebben de hele avond gekletst. We zouden eigenlijk alleen een drankje doen aan het einde van de middag, maar die drankjes werden er meer, dat drankje werd een etentje, en zelfs daarna zijn we nog naar een ander kroegje gegaan.

Echt verliefd ben ik nooit geweest, tot ik Kevin ontmoette. Ik was dan ook totaal niet op zoek naar een relatie, maar toch gebeurde dat. En ik wilde dat ook echt. Of nou ja… Ik wist dat ik Kevin niet kwijt wilde, en hij had heel duidelijk gemaakt dat hij niet verder wilde als geen relatie werd. Dus ging ik overstag. En daar heb ik geen moment spijt van gehad, al is het wel echt wennen geweest.

Ik merk alleen het laatste half jaar dat ik zoveel onrust in me heb. Niet dat ik behoefte heb aan een andere jongen, helemaal niet zelfs, maar ik mis de aandacht wel. Het vrijblijvende, het onbevangen gevoel van uitgaan. Soms kan het idee van deze relatie me zó benauwen, terwijl ik wel echt gek ben op Kevin.

Een half jaar geleden heb ik met een nepaccount op Facebook een nieuw account op Tinder aangemaakt. ‘Gewoon voor de lol’, hield ik mezelf voor. Natuurlijk heb ik niet mijn eigen foto’s gebruikt, maar die van een ander meisje die ik vond op internet en die in Amerika woont. Een echte catfish ben ik dus eigenlijk en ik schaam me er ook rot voor. Maar heel eerlijk: het doet me ook zo goed. Ik weet dat de aandacht niet echt voor mij is, of voor wie ze denken dat ze voor zich hebben, maar ik krijg er zoveel positieve energie van.

Echt vreemdgaan zou niet bij me opkomen, al weet ik dat dit natuurlijk al niet door de beugel kan. Ik zou het verschrikkelijk vinden als ik erachter zou komen dat Kevin dit bij mij zou flikken. Maar aan de andere kant denk ik ook weer: we hadden half jaar een beetje een dipje en dat is nu voorbij omdat ik hier mijn ei kwijt kan. Praten met andere jongens blijkt dus heel goed voor m’n relatie en daar praat ik mijn schuldgevoel maar goed mee.’

In deze ongewone tijd vroegen we mensen om hun eerlijke verhaal. Om anderen niet te kwetsen zijn de namen van Elisa en Kevin aangepast.