category image

Suikervrij zijn, waar ben ik aan begonnen?

Adeline Mans met een cappuccino in haar handen aan een tafel in een restaurant

Op dit moment ben ik zo’n veertig uur bijna helemaal suikervrij en ik ben zo slap als een doorgekookte spaghettisliert. Natuurlijk vraag ik me af waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben. En ondertussen probeer ik met mijn hoofd mijn lijf ervan te overtuigen dat ik het doe omdat het goed voor me is.

Deze lockdown light staat bij mij bol van de challenges. Ik ging sober in oktober, waarbij ik 30 dagen geen druppel alcohol dronk. Ik kickte af van het nieuwe kleding kopen door een maand lang elke dag iets anders te dragen. In deze twee weken ontpop ik me als een ware huismuts die lol haalt uit thuis keuvelen. En nu? Nu heb ik bedacht dat ik vast ook wel zonder suiker kan. Je zou kunnen zeggen dat ik graag overdrijf; ik ben op een punt aanbeland waarop ik dat niet eens meer ga ontkennen.

Ik leef al twee dagen op soep, shakes en verantwoorde repen. Dat lijkt misschien saai en onhoudbaar, maar dat is dus helemaal niet het geval. Ik heb nog geen seconde honger gehad, ik hou van shakes en ik ben dol op soep. So far, appeltje-eitje. Ik kijk zelfs uit naar de maaltijden. Alleen zit er in wat ik eet dus nauwelijks suiker en daar gaan mijn lichaam en bovenkamer helemaal van op z’n gatje. Het begon met een koppijn die ik me ineens weer heel goed herinnerde van mijn allereerste sapdetox (met 33 graden), daarna begon mijn bovenkamer nogal bewolkt te raken, vervolgens tastte dit mijn concentratievermogen zodanig aan dat ik een soort van non-stop aan het staren was. Tussen dit alles door ben ik gek genoeg heel scherp, raar opgewekt, heb ik nog geen vette (letterlijk) inkakker gehad en gloort er licht tussen de bewolking.

Waarom minderen met suiker gezond is? Uit onderzoek blijkt dat je meer energie krijgt, minder eetbuien hebt, je fitter bent en de kans op kwaaltjes afneemt. Als handige bijkomstigheid worden je huid en haar mooier en zou je er zomaar een paar kilo mee kwijt kunnen raken. Klinkt me straks vast als muziek in de oren, maar voor nu ga ik nog even een bouillon laten trekken en hopen dat de hoofdpijn zakt.

Ik spreek je over 30 dagen, tegen die tijd ben ik vast om.