category image

Zit je niet lekker in je vel?

kiki kijkend over amsterdam

Al een paar dagen zit ik in mijn hoofd. Mijn familie noemt het ook wel de Kiki-cyclus waarin ik iets afweziger ben dan normaal. Ik ben de hele tijd ‘heel druk’ met ‘van alles’, maar krijg uiteindelijk vrij weinig gedaan. Het sluimert een paar dagen onbewust totdat ik het ineens zelf begin te merken. Alles. Staat. Aan. Waarom? Het is volle maan.

Vriendinnen die me vroeger zeiden: ‘Ik slaap zó slecht rond volle maan’ vond ik altijd maar een beetje interessant doen. Hoezo zou die maan iets veranderen in hoe jij slaapt? Maar ik moet eerlijk zeggen: met de loop der jaren denk ik; verdomd, ik voel het nu ook. Vannacht. 23.08 uur: plafonddienst to the max. Alle dingen waar een gemiddeld mens over zou kunnen piekeren pakte ik gezellig mee. Zaken over de toekomst, dingen waar ik überhaupt geen controle over heb, stomme negatieve gedachtes: alles passeerde de revue.

Toen het op een gegeven moment 01:27 uur was, dacht ik: waarom voel ik me zo onrustig? Zal ik eens googelen wanneer het volle maan is? Verrek. 2 september 2020. Ik moet eerlijk bekennen dat ik verder NUL verstand heb van maanshizzle, maar ga maar eens googelen en het hele web staat er vol mee. Niet een of twee, maar hon-der-den artikelen waarin wordt uitgelegd wat de invloed van de volle maan kan betekenen voor mensen. En in het bijzonder voor mensen die hooggevoelig zijn aangelegd.

Als ik het web mag geloven stond de volle maan van 2 september 2020 in het teken Vissen en daar recht tegenover staat de zon in Maagd. ‘Wanneer twee hemellichamen tegenover elkaar staan, kan dit voor spanningen zorgen. Je kunt belangrijke beslissingen willen nemen of banden verbreken. De volle maan kan ook bepaalde emoties versterken. Je kunt veel innerlijke spanningen voelen. Je kunt vermoeider zijn dan normaal. Je kunt geïrriteerd zijn. Je kunt even door de bomen het bos niet meer zien en moeilijk in actie komen.’

Aaaaah, kijk. Daar komt de aap uit de maan. Ofzo.

P.S.: Over een paar dagen schijn ik weer normaal te zijn, doeiiiii.

Beeld: Kirsten van Santen

Boek Cleo & Bast Boek Cleo & Bast