category image

ABBA heeft een nieuw album en ik vind het vreselijk

Abba

Mamma miaaa, ik heb vermoedelijk een not so popular opinion. De laatste keer dat ik hardop uitsprak dat ik ABBA niet kan handelen keek mijn vader me namelijk aan alsof hij me metéén wilde onterven. Geen grapje. Iedereen is in de gloria dat er eindelijk weer wat fatsoenlijke muziek op de markt is en ik wil geen seconde van het album horen. Wat natuurlijk onmogelijk is, want het lijkt wel alsof alleen Adele en ABBA nog maar bestaan.

Het erge van het nieuwe album van ABBA is niet eens dat er nieuwe nummers van het olijke kwartet zijn, maar dat elke radiozender ter wereld de oude liedjes weer op shuffle zet. Wáárom, wáárom? Dat ze nieuwe muziek hebben is meer dan genoeg. Ik hoef geen herinnering aan hoe het ook alweer allemaal kwam daar in de seventies.

Waar al die ophef bij mij vandaan komt, wil je misschien weten? ABBA raakt bij mij een hele gevoelige snaar die me tot diep in mijn binnenste irriteert. De muziek is net niet somber genoeg, maar het komt ook nooit en te never tot een climax. Zit je daar minutenlang te wachten tot het dak er een keer afblaast, maar nee. Het dooft uit als een waxinelichtje waarbij de lont in het kaarsvet zakt. Geen beat die in de versnelling gaat, geen toon die hoger is dan de rest: niks. Ik vind de muziek van ABBA één gigantische anticlimax. Zo, daar heb je ‘m.

Het is trouwens alsof iemand daarboven me ondertussen even te kakken wil zetten, want terwijl ik dit typ schalt er een nieuw nummertje van de kornuiten uit de speakers. Here we go again and again and again. Ik weet het: ik ben een cultuurbarbaar.

Natuurlijk heb ik wel álle delen van de Mamma Mia-films gezien (zelfs de meest tenenkrommende) waarin Meryl Streep en consorten onder begeleiding van ABBA over een Griekse pier rennen. Mijn liefde voor Griekenland gaat zelfs nog boven mijn afkeer van ABBA, waardoor ik er een hele bergbeklimming lang naar kan luisteren.

De Zweden houden het al bijna 50 jaar uit in de lijst der lijsten. Het nieuwe album Voyage telt tien (!) verse nummers. Dit is al met al een rekensom die voor mij bijzonder ongunstig gaat uitpakken. S.O.S., jongens.

BY Adeline Mans
Adeline spit met een doppio espresso elke morgen het nieuws, verse magazines en stapels boeken door. Als het even kan niet vanaf thuis, maar lekker remote werkend ergens ter wereld.
Afbeelding van Adeline Mans