category image

Real life: “Ik krijg nog duizenden euro’s van mijn ex”

Real life: “Ik krijg nog duizenden euro’s van mijn ex”

Toen Noa (33) een relatie met Jacky kreeg, had ze nooit kunnen denken dat het uit zou gaan, laat staan op deze manier. Maar hun break-up is een feit, net als de enorme schulden die Jacky bij haar heeft.


“Jacky is twee jaar jonger dan ik en studeerde nog toen we elkaar leerden kennen. Ik was allang klaar met mijn studie: na mijn middelbare school ben ik gelijk gaan studeren, hoppa door met mijn master en toen gelijk full-time gaan werken. Het echte, wilde studentenleven heb ik niet echt meegepakt. Niet dat ik daar nu spijt van heb, hoor. Tot ’s ochtends vroeg dronken in de kroeg of in de club hangen is gewoon nooit zo m’n ding geweest.

Dat lag bij Jacky heel anders. Ze studeerde rechten, had vooral hoorcolleges waar ze niet naartoe ging en een vertraging van twee jaar. Dat maakte mij verder niet uit, ik had er altijd wel vertrouwen in dat ze het uiteindelijk ging afmaken. Het is een superslimme meid en ik begreep echt wel dat ze er nu de voorkeur aan gaf om een leuke studententijd te hebben.

Het kwam er daardoor wel op neer dat ik zo goed als alles betaalde: etentjes, drankjes en de boodschappen. Na een half jaar gingen we samenwonen en betaalde ik de volledige huur. Daar heb ik oprecht nooit mee gezeten, ik verdiende goed en zij studeerde nog. Toen ik voorstelde dat ze een bijbaantje ging zoeken deed ze dat ook. Dat dat dan in de horeca was en ze elk weekend tot laat aan het werk was, dát vond ik een stuk minder leuk.

Naast etentjes en boodschappen vroeg ze me nog meer te betalen. Jacky’s ouders zijn gescheiden. Met haar vader heeft ze geen contact meer, met haar moeder wel. Ze zei dat haar moeder afgekeurd was en maar nauwelijks rond kon komen van haar uitkering. Of ze van mij honderd euro kon lenen om aan haar moeder te geven. Geen probleem natuurlijk. Maar dat werd steeds meer en meer. Nu, achteraf, zie ik pas in hoe dom ik ben geweest en hoe naïef vooral.

Want dat geld ging niet naar haar moeder, dat geld ging naar drank voor en na werktijd en vooral naar coke. Zelf ben ik absoluut geen drugsgebruiker en herkende ik het ook helemaal niet dat zij steeds meer ging gebruiken. Af en toe een pilletje op een festival, dat wist ik, maar dat het zoveel verder ging dan dat, daar had ik geen idee van.

Het geld werd steeds meer, ook om nieuwe kleding van te kopen. Ze had nieuwe, goede schoenen nodig om op te werken; deze deden pijn aan haar voeten, en daar ging dan weer honderdvijftig euro. En dat terwijl ik nooit nieuwe schoenen zag. Toen dit ook met een jas en andere kledingstukken gebeurde, werd ik achterdochtig.

Ik ben voor de lockdown naar haar werk gegaan, toen ik wist dat ze vrij was en langs haar moeder ging. En daar kwam de klap: haar collega’s wisten niet eens wie ik was. Dat ik haar vriendin was; ze dachten dat ze samenwoonde met een huisgenootje. Ze deed zich voor als vrijgezel, sterker nog, ze had gerotzooid met een collega. Mijn wereld stortte volledig in en ik heb haar gelijk het huis uitgezet toen ze thuiskwam. Waarschijnlijk was ze die dag niet eens bij haar moeder. En nu zit ik met ruim tweeduizend euro die ik nog van haar krijg, en dan heb ik de etentjes en huur nog niet eens meegeteld. Ze heeft me op alles geblokt en is niet te pakken te krijgen. Toen ze wegging schreeuwde ze dat ik naar het geld kon fluiten en ik ben bang dat dat ook echt zo is.

Dat het zo’n gigantisch bedrag is geworden, daar schrok ik ook wel van. Ik ben er echt ziek van dat ik zo blind ben geweest en dat ik het zo goed als zeker niet meer terugkrijg. Maar ik ga nooit meer iets aan een partner uitlenen, dat is iets wat ik wél heb geleerd.”