category image

Real Life: “Ik vermoed dat mijn broer meedeed aan de rellen”

vrouw kijkend op haar telefoon

Amy (27) hoopt dat het niet waar is, maar ze weet bijna zeker dat haar broer betrokken was bij de rellen in Amsterdam.

‘Mijn broer was altijd een vrij verlegen ventje. Ik ben zes jaar ouder en ben hem eigenlijk heel lang als mijn schattige, kleine broertje blijven zien. Dat was hij ook. Kwam altijd even bij me in bed liggen en kletsen, we keken Harry Potter en hielden kussengevechten. Toen hij naar de middelbare school ging, raakten we elkaar een beetje kwijt. Ik had het gymnasium afgerond en hij kreeg vmbo t-advies. Hij kon het wel, maar leren was niet zijn hobby. En dat is mildly put.

Zijn middelbareschoolperiode was een draaikolk die hem naar beneden trok. Zowel waar het cijfers betrof als werklust, maar hij omringde zich vooral met foute jongens. Ik fietste een keer door het park vlakbij ons huis en zag hem daar met een clubje blowen. Om half negen ’s ochtends. Af en toe vond ik hem wel weer terug, als we even samen de hond uitlieten op het strand ofzo, maar thuis trok hij die hoodie weer over zijn hoofd en was zijn interesse weer volledig bij gamen. Ik had zelfs het idee dat hij geen ruimte had voor meisjes. Het was gamen en blowen, blowen en gamen.

Deze lockdownperiode is voor jongens van zijn leeftijd extra moeilijk. Er is totaal geen afleiding of uitdaging, dus daar lonkt het gamen weer. En het blowen.

Ik studeer inmiddels in Utrecht, maar ben best veel thuis omdat ik dat wel gezellig vind en omdat mijn ouders dicht bij het strand wonen en ik lekker kan rennen in de duinen. Daarom maak ik mijn broertje ook weer wat dichter bij mee. Tijdens de rellen was hij er niet. Ik probeerde hem te appen want wilde samen gaan rennen, maar hij was volledig onbereikbaar. Via onze iCloud kan ik zien waar hij is. Museumplein, P.C.Hooftstraat; ik kon hem de hele middag lokaliseren. Mijn hart kromp en ik schuimde alle actualiteitenprogramma’s en het internet af in de angst dat ik hem ergens op een glasbak zou zien staan zwaaien met een vlag.

Mijn broer is helemaal geen geëngageerd type. Hij heeft gewoon foute vrienden en veel te weinig te doen. Zo’n demonstratierel is voor hem een uitje. Anders was hij naar Ajax gegaan. Toen hij thuiskwam ging hij meteen naar boven om pas een half uur later gedoucht en al naar beneden te komen. Hij was ‘gewoon bij vrienden’ geweest en hup, daar ging die hoodie weer. Toen hij voor de tv lag, ben ik zijn kamer ingeslopen. Ik weet wat zijn geheime verstopplek is. Vroeger bewaarden we daar onze Engelse drop en onze buit van Sint Maarten. Onze moeder is nogal linksgedraaid, dus die wilde dat nog wel eens wegmikken als wij naar school waren. Daar, achter het schuifluik achter zijn bed, zag ik wat ik nooit zal vergeten. Jordan sneakers, een tas van Nike, drie sportbroeken; alles bij elkaar gegrist en gegraaid en op een ondankbare hoop in het luik gekwakt. Als een besmet souvenir.

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Mijn broer aangeven is geen optie, ik ben geen verrader en het zou hem ook niet helpen. Vertellen dat ik het gevonden heb? Dat maakt onze vertrouwensband er niet beter op. Misschien morgen maar een lange wandeling met de hond plannen en hopen dat hij er zelf over begint…’

In deze ongewone tijd vroegen we mensen om hun eerlijke verhaal. Om anderen niet te kwetsen is de naam van Amy aangepast.