category image

You love it or hate it

Bridgerton

Ik had me er zó op verheugd. Bridgerton. Niet dat ik had gedacht dat het dat gapende gat van The Crown en Downton Abbey zou opvullen, maar een klein pleistertje op de wonde, daar had ik wel op gehoopt. Ik kan je vertellen: voor mij werkte Bridgerton niet. En ik kwam uit The Real Housewives of Beverly Hills, dus om nou te zeggen dat mijn lat heel hoog lag… Mwah.

Ik vond de verhaallijn te dun, de karakters te plat en ik had het gevoel (maar ik ben dus niet verder gekomen dan aflevering 1) dat de enige queeste die van het vinden van een man was. Tel daarbij op dat vanuit historisch perspectief er het een en ander aan zou schorten, wat maakte dat dat voor mij een legitiem afhaakmoment was. Het leuke aan historische drama’s vind ik juist de research en de wetenschap dat je echt wordt meegenomen naar die periode en er ook nog wat van opsteekt.

Veel mensen storen zich eraan dat het dus allemaal niet klopt. Want er zou een laag stof onder het korset moeten zitten, er waren in die tijd geen mensen van kleur in de Engelse bourgeoisie en de liedjes die we horen van strijkjes en orkestjes zijn die van Ariana Grande en Maroon 5.

En dat, dat vind ik eigenlijk juist wel geestig aan de makers van Bridgerton. Zij claimen in geen enkel opzicht een correcte weergave van een historische setting weer te geven en spelen juist met de tijd en voegen er dingen aan toe die de bewuste periode (Londen van 1800) wel zou kunnen gebruiken. Namelijk hedendaagse muziek (ik bedoel: wie zou er nou niet Billie Eilish lusten?) en mensen van kleur in de hogere sociale laag. Ook bevat het juist een aanklacht op vrouwen die als enige doel in hun leven meekregen het vinden van een man en die passief werden uitgekozen. Ik geloof dat ik toen ben afgehaakt bij het “I’ve been working for this moment all my life” toen een van de meisjes mogelijk zou worden uitgekozen door een prins, maar ik zou zeggen: luister niet naar mij, denk dat het een sprookje is in een hooggepruikte setting en bewonder dat iemand ook eens iets anders durft.

Voor mij werkte het niet, dus ik ga eens proberen of ik de huisvrouwtjes van New York net zo gezellig vind als die van LA en dan zien we elkaar gewoon daarna weer, oké?