category image

Zo is de bizarre situatie op Schiphol echt

may die buiten staat met een koffer

Na Covid hebben we een nieuw vast gespreksonderwerp dat door alle appgroepen giert. Hoe was het op Schiphol bij jou? Neem je koffers mee? Heb jij eigenlijk Privium? En vele variaties op dit thema.

Ik vloog vorige week naar New York maar proefde toen het ongekende genoegen van de VIP-service, waarbij je vanuit een door Marcel Wanders ingerichte kamer door een privédouane naar het vliegtuig gebracht wordt. Een zeldzaam stukje hemel in een surrealistisch Schiphol.

Toen we aankwamen vertelde de taxichauffeur dat er een nieuwe tent was aangebouwd waar iedereen braaf op zijn beurt wacht. Wij hebben het zeldzame geluk dat we een Privium-pas hebben en een knappe kop die mijn kinderen daar weg zou sturen. Bovendien heb ik onze allerliefste Flo van wier groepsgenoot we een speciale ketting mochten lenen waaraan je kunt zien dat we hier met een speciaal persoon te maken hebben. Die ketting waren we overigens meteen kwijt (bewijsstuk 348 dat het hier daadwerkelijk om een gevalletje apart gaat en note to uitleenmoeder: nieuw koord is besteld).

Ook reisden we met handbagage omdat ik er echt geen zin heb dat mijn koffer zich aansluit bij de andere 16.000 wachtenden. Bovendien: wat draagt een mens bij 44 graden (dat gaf de temperatuur namelijk gisteren in Firenze aan)?

Met je Privium-pas zoef je zo naar binnen en eenmaal daar viel ik weer in een andere verbazing. Want zo druk als het buiten was, zo totaal uitgestorven was het achter de douane. Winkelmedewerkers gaapten verveeld, de rij bij Starbucks was nog nooit zo kort en je zou grapevinend door de vertrekhal kunnen gaan zonder ook maar iemand te raken. Als er al iemand was, dan renden ze (vrouwen met de schoenen in de hand) in de ijdele hoop om hun vliegtuig alsnog te halen.

Ik liep maar met open mond. Het contrast tussen de voor- en de achterdeur is te groot. Ook bleef ik maar met het personeel bespreken hoe het toch kan dat ik het gevoel heb dat er, op die afgezegde vluchten na, het idee heb dat er verder niets gebeurt. Zie jij ooit een wervingscampagne op Instagram voorbijkomen? Of een commercial op tv? Ik ben niet de directeur van Schiphol en het zal een vreselijk moeilijke taak zijn, maar ik heb het idee dat de heer Benschop waar het damage control betreft nog wel even op bijles mag.

Misschien een dagelijkse update op Twitter of op je eigen site met een overzicht van hoeveel nieuwe mensen zijn aangenomen, een update van het inwerken van nieuwe mensen of een leuke foto van verse Schiphol-passen die worden uitgereikt aan nieuw personeel. Gewoon een teken dat er iets gebeurt en dat je aangeeft dat dit niet normaal is en je je stinkende best doet om dit te veranderen.

Dat alle mensen zo lief in rijen staan en de douaniers zo rustig en vriendelijk hun werk bleven doen won mijn respect. Maar verder is er nog steeds een hoop room for improvement.

Mijn tips: handbagage, handbagage, handbagage. Of met de auto met vakantie. Of thuisblijven. Het is in Nederland net zo warm als in Italië.

BY May-Britt Mobach
Jongleert doordeweeks met kinderen en laptops, vermoedt een serieuze shopverslaving en probeert lichtelijk obsessief latte- en wijngebruik van zich af te schudden door overmatig veel te sporten.
Afbeelding van May-Britt Mobach