Expeditie napraat: Verraad, verraad, verraad

Expeditie Robinson is, voor mij tenminste, vooral om twee redenen leuk: de proeven die ieder seizoen weer heftiger lijken te worden, én het gekonkel over wie tijdens de eilandraad de pineut is. Vooral op dat laatste werden we gisteravond volop getrakteerd, en dat terwijl het pas de tweede aflevering was. Het bleek maar weer, vertrouwen is in dit programma maar een vaag begrip. Beloftes worden in het zand geschreven, en net zo makkelijk weer weggespoeld.

De expeditie kent weer een twist

Op de teamverdeling in stammen én kampen na, leek de expeditie te starten zoals we hem kennen. Kamp Noord had een gebroken nacht op hun karige eiland, maar ook bij Zuid is er niet goed geslapen. Je kunt dan wel een bedframe hebben, als alles halverwege de nacht doorzakt heb je er nog niet veel aan. Maar waar zij nog even bij kunnen komen, mag Noord aan de bak voor het eerste duel. Na heel wat theorieën over wat nu het beste is voor de stammen en het team, mogen Yesim en Vincent het tegen elkaar opnemen. Met de troostende gedachte dat de verliezer zich via afvallerseiland vast nog wel terugspeelt. Nou, mooi niet dus. De stamhoofden hadden niet helemaal door dat ‘keert niet meer terug’ zou betekenen dat iemand ook echt naar huis zou gaan. Geen ‘jouw expeditie zit er nog niet op’ dit seizoen, maar gewoon meteen een retourticket; met Yesim als eerste ontvanger. Die twist komt toch even hard aan.

Wat zeggen we ook alweer over hoogmoed?

Geen tijd om te treuren, er moet worden gestreden om immuniteit. Hoewel deze proef totaal anders is dan de eerste, vallen we ergens toch in herhaling. Kamp Noord weet weer een snelle voorsprong te pakken, al zit Zuid hen flink op de hielen. Nordin ziet het niet meer misgaan, die immuniteitstotem ligt binnen handbereik. Hij leert meteen een harde les: in Robinson kan alles ineens omslaan. Chaos en miscommunicatie draaien de proef helemaal om en het is weer Kamp Zuid dat mag juichen. Het ongeloof bij Noord is groot. Bij ons iets minder. Wie heeft ook bedacht dat Churandy, Olympisch hardloper, niet de taak krijgt te gaan rennen? Ook de komende eilandraad kent een kleine verrassing: maar één van de stammen loopt gevaar, en een duel gaat uitmaken welke dat wordt. De verhoudingen onderling staan meteen weer op scherp.

Matchfixing als ultieme tactiek

Lies en Twan staan weer voor een dilemma. Kiezen zij voor hun eigen stam, of toch voor het groepsbelang van Kamp Noord. Die tweede optie lijkt even zwaarder te wegen. Vincent en Roelof worden dan gezien als zwakste schakels en dus moet de stam van Twan het duel gaan verliezen. En hoe weet je zeker dat dat gebeurt? Met een beetje hulp van matchfixing. De stamhoofden gaan zelf de strijd aan, om zo de uitkomst in eigen hand te houden. Voor Lies wordt dit waarschijnlijk het enige relaxte duel dat ze deze expeditie zal spelen, ze weet toch dat ze gaat winnen. Nou ja, dat dacht ze. Twan probeert echt wel te verliezen, dat moeten we hem meegeven, maar het spel ligt hem te goed. Het zo perfect uitgedachte plan valt uit elkaar. Lies moet met haar stam naar de eilandraad en zal dus weer iemand verliezen. Wat dit nog een beetje pijnlijker maakt: Twan, de grote saboteur, mag namens zijn stam ook een stem uitbrengen.

Wie is er wél te vertrouwen?

Nu alle afspraken de zee in zijn gespoeld, is de uitslag van de eilandraad een stuk onzekerder. Vooral Nordin voelt de paniek; als enige man in zijn stam heeft hij automatisch een schietschijf op zijn rug. Hij richt daarom zijn pijlen op Roos en hoopt op wat bondgenoten. Twan lijkt makkelijk overtuigd, maar we hebben eerder gezien dat zijn beloftes geen zekerheid bieden. Demi zit in een enorme tweestrijd; kiest ze voor haar maatje Nordin, of toch voor haar girls? Na een close call is het Roos die haar expeditiedroom uiteen ziet spatten. Ze probeert het niet persoonlijk op te vatten, maar de boosheid overheerst. Demi heeft haar laten vallen en het verraad van Twan gaat al helemaal te ver. Een afscheidsknuffel is hem ook niet meer gegund. De toon is gezet, Expeditie Robinson wordt een keihard seizoen.