Dikke nee voor Timothée Chalamet
Geen Oscar voor de gedoodverfde winnaar
Timothée Chalamet zou de Oscar winnen voor Beste Acteur. Hij was weer eens uitzonderlijk goed in Marty Supreme en behoort tot het legioen uitzonderlijke talenten. Maar hij won niet. En dat, lieve mensen, was zijn eigen schuld. De reden dat Timothée geen Oscar won en hij de mensen van de Academy Awards tegen zich keerde, was Timothée zelf.
Het zat zo
Een paar weken geleden was Timothée te gast in een talkshow. Daar zei hij, met behoorlijk wat minachting in zijn stem, dat hij nooit in de ballet- of operawereld zou willen werken. Zo’n dode industrie die iedereen die daar werkt angstvallig in leven probeert te houden en waar niemand iets om geeft.
Of het nog niet genoeg was, gooide hij zijn hoofd in zijn nek, produceerde een lach die een golf minachting uitstootte en zei hij vervolgens: “Met alle respect voor alle ballet- en operamensen out there.”
Ik geloof dat ik dat altijd de meest onaardige toevoeging vind: met alle respect. Want als mensen dát zeggen, dan is daar meestal een enorme dolksteek aan voorafgegaan.
Allemaal boos op Timothée Chalamet
Wat volgde was een Mount Everest aan reacties van ‘alle mensen uit de ballet- en operawereld’ die filmpjes postten van euforisch publiek in een uitverkochte zaal. “Als ballet een dying industry is, hoe verklaar je dit dan?” Of: “Waarom betalen mensen maar 10 euro voor een bioscoopkaartje, maar wel 150 euro om een opera- of balletvoorstelling te kunnen zien?”
Juist in tijden waarin AI de wereld gaat domineren, is het echte ambacht van dans en opera iets wat onvervangbaar is. Afijn, de culturele wereld stond in brand en danste met de fakkels in de hand om Timothée Chalamet heen. Zijn moeder was nota bene een danseres en droeg hij niet ooit een petje van het New York Ballet?
Het voelde als verraad en, om mijn jongste dochter te quoten, iedereen was boos, boos, boos.
Geen Oscar voor Timothée
Ondertussen ging het leventje van Timothée gewoon door. Geen sorry, geen ‘oeps dat kwam er een beetje lullig uit’, geen ‘mea culpa’ en geen bezoekje aan een balletgezelschap. Niets van dat alles.
En volgens journalisten van de internationale kranten en ook volgens mij is hij met die opmerking in zijn eigen zwaard gevallen. Het lijkt een beetje alsof je over je eigen achterban heen piest. Mensen stelden al hun vraagtekens bij zijn relatie met Kylie Jenner, toch ook niet het boegbeeld van cultuur, en nu lijkt het alsof Timothée misschien toch niet is wie men dacht dat hij was.
Hoe kan iemand die zulke geweldige films als Call Me by Your Name, Beautiful Boy en nu Marty Supreme speelde, ineens zo vlak lijken te zijn? Hoe dan ook: er wachtte Timothée geen glimmend beeldje. En dat was het gesprek van de avond daar in dampend Los Angeles. Wat wel heerlijk was, was de roast van Conan o’Brian over Timothee. Hij sprak: “Vandaag hebben we extra bewaking want we verwachten aanvallen van zowel de opera als de balletwereld.” Daarna liet hij even ruimte voor een heerlijke lachpauze en een ongemakkelijk moment voor Timothee om te vervolgen met: “They’re just mad that you forgot to mention jazz.” Best wel behoorlijk briljant.
