Hot girl walks in plaats van peperdure therapeuten

Wandelen als EMDR-light

Wat er allemaal gebeurt in je brein terwijl jij daar een beetje dromerig voor je uit staart, is indrukwekkend om het zacht te zeggen. Je lichaam is namelijk druk bezig met verwerken. Letterlijk. Door het ritmische bewegen van je armen en benen en het scannen van je steeds veranderende omgeving met je ogen, worden beide hersenhelften tegelijk aan de slag gezet. Klinkt vaag, maar dit principe wordt ook gebruikt in therapieën zoals EMDR. Daar helpen oogbewegingen om heftige trauma’s minder intens te maken. Wandelen is eigenlijk een soort EMDR-light dus. Het resultaat van even ronddwalen? Een rustiger koppie, emoties zakken wat in en dingen die eerst heel groot voelden, worden uit het niets… behapbaar. Daarom voelt een wandeling na slecht nieuws of een ruzie met je vriend als een hardcore reset.

Even niet nadenken is nadenken

Tijdens mijn wandeling beviel me ook opeens de oplossing voor een probleem waar ik al dagen over piekerde. En dat dit me al wandelend bezonk, is geen toeval. Tijdens het lopen gaat je brein dus in een soort dagdroom-stand. Dat is het moment waarop je gedachten vrij mogen rondzwerven, zonder dat je geforceerd probeert een oplossing te vinden. Juist daardoor ontstaan er nieuwe verbanden, ingevingen en inzichten waar je aan je bureau nooit op was gekomen. Regelmatig wandelen helpt zelfs om je concentratie en geheugen te verbeteren. Dit praat de Zuidas Wandelvijfdaagse een beetje goed.

Gelukshormonen zonder iets te slikken

Alsof dat nog niet genoeg is, trakteert wandelen je ook op een flinke dosis feelgood-chemicaliën: endorfine en serotonine. En als je daarbovenop door groen loopt? Jackpot. Door bossen heen lopen geeft een klein gevoel van verwondering. Zo’n moment waarop je even denkt: ‘’oh ja, zo hells is de wereld eigenlijk helemaal niet’’. En die waardering voor de toch wel mooie aarde zorgt er weer voor dat je lichaam oxytocine aanmaakt. Het liefdeshormoon. En die kan volgens onderzoekers tot wel een week na je bosbezoek blijven hangen.

Waarom gesprekken lopend makkelijker verlopen

Ondertussen al (schrik niet) zes jaar geleden maakte mijn vriendinnen en ik er een gewoonte van om al lopend bij te kletsen. Inmiddels weet ik: als een van hen belt voor een blokje om, gaan er harten gelucht worden. Ook hier zit meer achter dan je denkt. Door te bewegen, verlaagt je lichaam dus automatisch je stressniveau. Dat maakt het makkelijker om je open te stellen, zonder dat alles meteen zo zwaar aanvoelt.

Ook helpt het dat je naast elkaar loopt in plaats van elkaar continu aankijkt. Oogcontact betekend nou eenmaal confrontatie in oertaal. Niet voor niets kiezen steeds meer therapeuten ervoor om wandelend te praten, in plaats van tegenover elkaar in van die leren stoelen. Maar met een vriendin is het een stuk gezelliger en dan zonder factuur achteraf.

Dus, is de hot girl walk de oplossing voor alles? Nee. Die pitch gaat zichzelf niet houden en je ex verdwijnt er helaas ook niet mee uit je geheugen. Maar het komt wel verdomd dichtbij. Om jezelf te vinden hoef je dus niet drie maanden af te reizen naar Azië met een backpack. Ik vond m’n zen gewoon stap voor stap tussen de Nederlandse eiken.

BRON: Femina & Evie Magazine