Gaan wij Ye wel verwelkomen in ons land?
Er was een tijd dat Ye, beter bekend als Kanye West, een naam had vanwege zijn wereldse muzikale talent. Nu lijken we zijn naam vaker te horen als we het hebben over antisemitische uitspraken. Ye deed er namelijk een hoop en ging zelfs zover om T-shirts te verkopen met een swastika erop. Dat soort dingen zijn lastig goed te praten en dat vond het Verenigd Koninkrijk ook: ze weigerde hem toegang tot het land. Dan rijst de vraag: moet Nederland hem in juni wel verwelkomen?
Er zijn grenzen, ook voor sterren
In het Verenigd Koninkrijk waren ze er duidelijk klaar mee. Ye zou deze zomer als headliner op het grote Wireless Festival staan, maar dat ging dus niet door. De Britse overheid weigerde hem een reisvergunning, met als motivatie dat zijn aanwezigheid “niet bevorderlijk is voor het algemeen belang.” Een hele nette manier om te zeggen: ja daaag. Binnen no time trokken sponsors zich terug en werd het volledige festival geannuleerd. Zelfs de Britse premier sprak zich uit en benadrukte dat antisemitisme geen plaats heeft in de samenleving en ook niet op een podium met honderdduizenden fans. Engeland laat hiermee luid en duidelijk zien dat er grenzen zijn, ook voor celebs zoals Ye.
Ye en zijn hechte band met antisemitisme
Wat Ye allemaal heeft uitgespookt ligt ver uit de buurt van edgy. Hij noemde zichzelf een nazi, deed racistische en antisemitische uitspraken, verkocht merch met swastika’s erop en bracht vorig jaar nog een nummer uit met de titel ‘Heil Hitler’. Niet te vergeten dat hij zelf zijn X account heeft achtergelaten. Weet je wat voor bizarre dingen je moet zeggen om van X af gepest te worden?
Ja, hij heeft zijn excuses aangeboden. En ja, hij wijst naar zijn bipolaire stoornis als verklaring. De vraag is of dat genoeg is, de schadelijke woorden zijn nu eenmaal al uitgesproken. Antisemitisme geen abstract begrip. Het heeft gevolgen voor hoe Joodse gemeenschappen zich voelen en dragen in onze wereld. Door iemand die zulke uitspraken doet een podium te geven, normaliseer je bewust of onbewust gedrag dat diep kwetsend is en zelfs gevaarlijk kan zijn.
Dus, wat gaat Nederland doen?
In Nederland ligt het juridisch iets ingewikkelder dan in Engeland. Door het Schengengebied is het lastiger om iemand simpelweg niet binnen te laten. Toch zijn ze er in Den Haag wel mee bezig en verschillende partijen willen actie zien. Zo willen ze onderzoeken of Ye überhaupt geweerd kan worden. Anderen leggen de verantwoordelijkheid bij Gelredome: nodig Ye gewoon niet uit. Er is nog een kant: mensen die vinden dat kunst los gezien moet worden van de kunstenaar. Een concert draait om muziek, niet om ideologie. Het publiek moet zelf de keuze maken of ze door de persoonlijke ideeën van de artiest heen kunnen kijken. Maar is dat nog te doen als de artiest in kwestie zijn ideologieën zo benadrukt?
Om alles even op te sommen: het is lastig. De discussie gaat natuurlijk niet alleen over Ye, maar over waar we de grens trekken. Of we hem nu wel of niet verwelkomen in Nederland; misschien is het belangrijkste dat we deze discussie voeren. Want uiteindelijk zegt onze keuze meer over ons dan over hem.
