Deze onverwachte serie is nu superpopulair op Netflix
Vroeger keek ik best veel films en series die niet veel leeftijdsgenoten keken. Als achtjarige zat ik al voor de buis naar Die Hard en Terminator te kijken. En als ik uit school kwam? Dan stond er regelmatig dezelfde serie voor mij klaar: Little House on the Prairie. Met een koek in mijn ene hand en thee in de andere verslond ik de afleveringen. Veel herinner ik mij er niet van, maar die grote heuvels en geweldige blokhut zijn mij altijd bijgebleven. Dus tja, toen ik erachter kwam dat mijn jeugd in een nieuw jasje was gestoken, moest en zou ik het gaan kijken. Blijkbaar had heel Nederland dezelfde gedachte, want deze oude klassieker staat op nummer twee in de top tien. En als je denkt dat een serie die zich in 1870 afspeelt saai is, dan heb je het goed mis. Het drama pakt je, en dit is waarom.
Waar ging de originele Little House on The Prairie over?
In 1974 werden de populaire Little House-boeken van schrijver Laura Ingalls Wilder verfilmd. Hoewel tegenwoordig Deze serie van maar liefst tweehonderd afleveringen volgde de familie Ingalls, die vanuit de bossen van Wisconsin naar de prairies van Kansas verhuisde. Het was een rustige serie waarin de grootste uitdagingen niet van ver buiten het plaatsje Walnut Grove kwamen. Denk aan natuurrampen, ziektes, armoede, spanningen met de oorspronkelijke bewoners en onrecht tegenover anderen. Het was geen superheldendrama, maar het draaide om echte situaties waar je stiekem langer naar bleef kijken dan je van tevoren had gepland. Ondanks dat bijna de hele wereld de bekende boeken nu als controversieel beschouwd door de uitingen en gedrag tegen mensen van een andere afkomst, besloot Netflix het toch een nieuw leven in te blazen.
Anno 2026 is er een bezem door de klassieker gegaan
Hoewel de nieuwe verfilming er esthetisch gezien en plotwise best hetzelfde uitziet als het origineel, is er toch een flinke bezem door het verhaal gegaan. De voornaamste verandering is het gedrag tegenover de inheemse bevolking. In de oude serie wilde Ma niets van de ‘halfnaakte wilden’ weten. Pa vond dat witte mensen meer recht hadden op het land dan de oorspronkelijke inwoners. En zijn dochters Laura en Mary? Die waren doodsbang voor de Indianen. In de reboot is dit anders. Hier is meer respect. In de eerste aflevering ontmoet dochter Laura een Indiaans meisje van haar leeftijd. Zij en haar familie wonen niet in een tentenkamp, maar in een huis. Ze spreken gewoon Engels en dragen dezelfde kleren als alle anderen. Dit is een goede ontwikkeling, maar dus zeker wel anders.
Naast het andere gedrag tegenover de Indianen en de casting van een zwarte acteur voor de rol van de dorpsdokter, zijn ook de personages milder geschreven. Pa reflecteert op zijn gedrag, bewondert de kennis van de Indianen en toont zelfs zijn emoties. In 1974 wisten ze blijkbaar nog niet dat mannen weleens een traantje mogen laten. Ma is ook anders. Zij is niet meer iemand die alleen maar stil blijft en toekijkt terwijl alles om haar heen gebeurt. Anno 2026 heeft zij – as she should – ook een stem.
Saai? Echt niet. Dit is waarom dit quality tv is
Het klinkt misschien saai, zo’n serie waarin ‘niet zoveel gebeurt’, maar dat is echt not the case. De zoetsappigheid is eraf en de personages dealen met echte problemen die meer diepgang aan het verhaal geven. Al in de eerste aflevering wordt hond Jack tijdens een gevaarlijke rivieroversteek door het water meegesleurd en blijft hij lange tijd vermist. Voor iedereen die niet tegen dierenleed kan: bereid je maar vast voor. Want er komt een Hachi-waardig fiasco.
Het gevaar in deze serie komt niet van seriemoordenaars of draken, maar van het leven zelf. De familie heeft weinig geld en moet in the middle of nowhere een bestaan zien op te bouwen. Een leven waarin je niet even de huisarts kunt bellen of een paracetamol kunt nemen. Met malaria, voedseltekorten en de gevaarlijke natuur is het leven op de prairie allesbehalve een gezellige kampeervakantie. Dit is echt zo’n serie waarvan je eerst denkt dat het niets is, maar waar je vervolgens toch de hele dag naar blijft kijken. Door het gezin voelt het net alsof je quality time met je eigen familie doorbrengt. Is het de spannendste serie? Nee, maar dat is ook niet altijd nodig. Soms wil je gewoon iets leuks, en laat Little House on the Prairie nou net precies dat zijn.
