Seksfeesten zijn een trend onder 40 plussers
“Ik ga vaker naar een erotisch feest dan naar een club”
Oké, ik ga het gewoon zeggen: toen een vriendin van mij vorig jaar enthousiast vertelde dat ze naar een erotisch feest was geweest, dacht ik meteen aan een muffe kelder met rode gordijnen en mannen in te strakke broeken. Ik had het mis.
Hoe ziet zo’n avond er dan eigenlijk uit?
Dat vroeg ik me af dus ik besloot om een potje stevige participerende journalistiek toe te passen. Ik geloof niet dat mijn vriend ooit zo blij is geweest met mijn baan, maar dat even terzijde.
Forget het cliché. We hebben het over uitverkochte avonden op hippe locaties, met een strenge dresscode (lingerie, latex, of iets daartussen maar hoe dan ook iets dat weinig aan de verbeelding overlaat), geen telefoons, en huisregels die worden uitgelegd alsof het een veiligheidsbriefing is voor een vlucht. Consent is geen buzzword, het is de basis. Mannen die alleen komen (dus zonder partner) worden bij de meeste evenementen geweigerd of streng gescreend. De sfeer is hetzelfde als bij een goede clubavond, maar dan met minder kleding, iets meer zelfbewustzijn en een toetje toe.
Big Little Secrets, een van de bekendere namen in de scene, omschrijft hun avonden als “een meeslepend avontuur van sexy gefluister, spannende donkere hoekjes en intieme speelsheid.” En de kaartjes, die zijn zo snel uitverkocht dat Harry Styles er jaloers op is.
Wie gaat er eigenlijk naartoe?
Niet de stereotype swingersclub-bezoeker van vroeger, dat is zeker. Steeds vaker zijn het gewone dertigers en veertigers die hun relatie willen verrijken, singles die genoeg hebben van datingapps, of gewoon mensen, zoals ondergetekende bijvoorbeeld, die nieuwsgierig zijn naar wat er achter de gordijnen gebeurt. Het publiek wordt volgens Het Parool ook steeds jonger.
De motivatie verschilt, maar één ding hoor je steeds terug: op zo’n avond voel je je vrij. Geen prestatiedruk, geen ex die je verhaal morgen aan iedereen doorvertelt, geen ongemakkelijke foto die op Facebook kan worden gezet. Gewoon allemaal mensen die hetzelfde willen als jij, een spannende avond die je minstens een week een tintelend gevoel zal geven.
Waarom nú?
Dat vroeg ik me ook af. Het antwoord is eigenlijk logisch als je er even over nadenkt. We leven in een tijd waarin autonomie en zelfbeschikking over je eigen lichaam serieus worden genomen. Therapy speak is mainstream, grenzen aangeven is een compliment, en “wat wil jíj eigenlijk?” is eindelijk een vraag die mensen zichzelf stellen. Een erotisch feest past daar verrassend goed in: je gaat er naartoe omdat jij dat wil, op jouw voorwaarden.
Bovendien, en dit is misschien wel de echte reden, na jaren van hitswipen en nieuw-maar-toch-ook-zo-moe Tinder-dates heeft een hele generatie gewoon behoefte aan echte, lichamelijke verbinding. Niet via een scherm. Gewoon: mensen, in een ruimte, met een gedeeld begrip van wat de spelregels zijn. En ja, seks. Dat willen we gewoon ook en soms is het heerlijk als daar verder geen vervolg aan zit.
Is het iets voor mij?
Eerlijk antwoord: dat weet ik niet. Het vraagt om een flinke portie zelfkennis, goede communicatie met een eventuele partner, en het vermogen om zowel je eigen grenzen als die van anderen te respecteren. Wie dat nog aan het ontdekken is, hoeft er nog niet direct naartoe. Ik ben dus geweest, met mijn vriend dat begrijp je, en vond het bijzonder interessant om te zien. Meedoen was voor mij een stap te ver, bovendien was ik er als een observerende antropoloog. Achter dat excuus heb ik me heerlijk kunnen verschuilen. Wat er daarna thuis allemala gebeurde, ga ik je niet vertellen, maar dat we weer bijzonder geinspireerd waren om de volgende dag in bed door te brengen, dat wil ik je wel vertellen.
Maar voor wie er wel klaar voor is: de scene in Amsterdam is groter, diverser en professioneler dan ooit. Van ultraexclusief en high-end (Killing Kittens, waarbij je je foto moet insturen en niet zomaar binnenkomt) tot laagdrempeliger en queer-friendly. En uitverkocht? Regelmatig.
Mijn vriendin gaat trouwens volgende maand weer.
