Solo travel is helemaal niet eng, zo neem je de eerste stap
De veilig spannend combi
Als een half jaar vertrekken uit Nederland voor jou ook iets te ambitieus klinkt, is klein beginnen echt geen suf idee. Dat kan letterlijk klein zijn: een weekendje alleen weg in Nederland. Maastricht, Texel, Deventer, boeien. Het gaat er niet om hoever je gaat, maar dat je een beetje meemaakt hoe het is om alleen op pad te zijn. Je kan het jezelf ook makkelijker maken door een plek te kiezen die al bekend voelt. Misschien ga je al sinds je kindertijd naar dezelfde camping in Zuid-Frankrijk of weet je precies hoe de boulevard van Málaga eruitziet. Dat scheelt zó veel. Je hoeft niet de hele tijd met Google Maps in je hand rond te lopen, maar kan gewoon een beetje op automatische piloot bestaan. Ook de taal kennen helpt meer dan je denkt. Ben jij zo iemand die daadwerkelijk iets heeft onthouden van Spaans op de middelbare school? Dan voelt alleen door Spanje reizen ineens een stuk minder intimiderend. Al is het alleen de gedachte dat je een koffie kan bestellen of de weg kan vragen.
Zomerkamp voor volwassenen
Als het vooral het solo-aspect is dat je heftig vindt, is een groepsreis misschien meer jouw ding. En nee, dan bedoel ik geen bergsportkamp met Anita en Ben die om zes uur ’s ochtends een rots op willen wandelen. Er bestaan tegenwoordig zóveel reizen voor mensen die wel vrijheid willen, maar niet volledig op zichzelf aangewezen willen zijn. Het is nooit verkeerd om met iemand te zijn die zich heeft verdiept in welke wijken je beter kan vermijden. Het fijne aan dat soort reizen is dat je zelf bepaalt hoeveel alleen je eigenlijk bent. De ene dag doe je gezellig mee met alle activiteiten, de andere dag trek je je terug met een boek aan het zwembad. Niemand die daar moeilijk over doet, want de meeste mensen zitten er een beetje met hetzelfde idee. En er zijn echt honderd varianten. Surfcamps kennen we inmiddels allemaal wel, maar je hebt ook reizen rondom tennis, yoga, zeilen, hiken of gewoon lekker eten en wijn drinken. Wil je halve dagen activiteiten of juist een planning waar je van moet bijkomen? Een kamer delen of absoluut niet? Drie dagen of drie weken? Voor ieder wat wils.
Reviews zijn je reismaatje
Als je dan toch besluit jezelf in het diepe te gooien, kunnen reviews verrassend geruststellend zijn. Ze vertellen namelijk een verhaal dat een officiële beschrijving nooit gaat doen, en gelukkig zijn er meestal meer dan genoeg van. Is het een fijne buurt? Voelden andere vrouwen zich daar veilig? Zit je afgelegen tussen de bergen zonder bereik of gewoon gezellig naast een koffietentje? Dat soort dingen wil je gewoon weten voor vertrek. Uit onderzoek van Airbnb blijkt zelfs dat 63% van de jonge vrouwen het prettig vindt om vooraf contact te hebben met een host. Daardoor voelen ze zich zekerder en bewegen ze zich met meer vertrouwen door een stad. En dat is logisch ook. Een beetje goede host kan je tips geven over de buurt, vervoer en leuke tentjes waar locals ook komen. Dat geeft toch net wat meer rust voordat je ergens aankomt met alleen jezelf en een bomvolle rolkoffer.
Solo, maar dan net niet
En laten we ook even stoppen met doen alsof een soloreis betekent dat je jezelf volledig moet afsluiten van de wereld. Het heet solo reizen, geen silent retreat. Je mág gewoon mensen spreken, en dat maakt het vaak juist fijner. Het is meestal ook niet eens de locatie die spannend is, maar gewoon het idee dat je alleen bent. En ook daarin hoef je niet meteen volledig het diepe in te springen. Er kan prima iemand langskomen voor een paar dagen. Een vriendin die aansluit in het weekend, je zus die mee gaat eten of iemand die toevallig ook in de buurt is. Dat haalt de druk er toch een beetje af, terwijl je nog steeds grotendeels in je uppie bent. En anders bestaat FaceTime gelukkig ook nog gewoon. Volgens mij denken veel mensen bij solo reizen meteen aan complete afzondering, terwijl het eigenlijk vooral betekent dat jij bepaalt hoe je reis eruitziet. Het is nou eenmaal jouw feestje.
Binnenkort zie ik mezelf nog niet ineens zes maanden naar de andere kant van Europa vertrekken. Daar ben ik echt nog niet stoer genoeg voor, maar het idee van iets kleiners begint wel steeds minder eng te klinken. Gewoon een weekendje weg in m’n eentje, nadat ik natuurlijk obsessief alle reviews heb gelezen. Wie weet bevalt het uiteindelijk wel zó goed dat Valencia ooit ineens helemaal niet meer zo ver weg voelt.
BRON: Airbnb
