Waarom je The Testaments als The Handmaid’s tale-fan echt wil zien
Na tijden zonder enig woord vanuit Gilead te hebben gekregen, duiken we weer in de wereld van The Handmaid’s Tale. En eerlijk? Deze serie kon niet op een beter moment komen. In een tijd dat femicide, Andrew Tate-wannabes de media overnemen en de Epstein-files nog steeds spraakmakend zijn, komt deze serie als geroepen. In The Testaments volgen we June niet meer, maar de nieuwe personages Agnes, Daisy en tante Lydia. Zij staan symbool voor een nieuw tijdperk in de religieuze dictatuur. Want eerlijk? Gilead is nog steeds gruwelijk. We zien het alleen nu door een coming-of-age-lens. En dat is verrassend goed.
Kan een spin-off echt goed zijn? Spoiler alert: ja
Wanneer het nieuws naar buiten wordt gebracht dat er een spin-off van een of andere serie komt, begin ik te bibberen. Gaat het echt goed zijn? Kan de serie of film wel dezelfde charme hebben als het origineel? Ik was er bang voor, want dit is een kunstje dat al vaak in de soep is gelopen. Denk maar aan Joey, de spin-off van Friends die zo slecht scoorde dat het Joey’s karakter verpestte. Of How I Met Your Father, dat na een jaar alweer van de buis was. Toch weet The Testaments precies de juiste itch te raken
Hoewel deze serie net even wat anders is, weet hij wel dezelfde sfeer te bereiken. Het voelt niet als een slap aftreksel, maar als een vervolg en een nieuw perspectief op een geliefd verhaal. Voor wie het niet meer weet, zal ik kort uitleggen waar we gestopt waren: June Osborne is nog lang niet klaar met het redden van de wereld. Om de boel symbolisch af te sluiten, keerde ze terug naar het Waterford House en bezocht ze haar oude kamer waar het allemaal begon. Na een wanhopige zoektocht was ze eindelijk herenigd met haar dochter, Hannah. Nu June de leider van het verzet is geworden, is haar werk nog lang niet klaar en dat zien we meteen in de spin-off.
Waar gaat The Testaments precies over?
Het verhaal begint vijftien jaar later met Hannah, die de Gileadse naam Agnes heeft gekregen. Als jong meisje werd ze geadopteerd door commandant MacKenzie en zijn overleden vrouw Tabitha. In plaats van de wijze lessen van haar moeder te leren, groeide ze midden in het regime op. Met welk eindresultaat? Ze is volledig gehersenspoeld. Alles waar June voor gevochten heeft, was voor niets. We zijn terug bij af. De 15-jarige Agnes doet eigenlijk alles wat elk tienermeisje in Gilead doet: ze gaat naar een dure kostschool met haar vriendinnen (die trouwens door, houd je vast, tante Lydia gerund wordt?!) en ze kan niet wachten om te trouwen. Want nee, zij gaat geen broedmachine worden zoals haar moeder, maar ze zal wel uitgehuwelijkt worden aan een veel oudere commandant. Net wanneer ze bijna oud genoeg is, ontmoet ze Daisy uit Canada. Dit is de start van haar twijfels aan het geloof en haar manier van leven.
Oh, nog even een kleine mededeling: The Testaments is toch wel echt anders dan de donkere voorganger. We volgen een veel jonger publiek, met tienerproblemen. Die meisjes moeten zichzelf nog ontdekken en dat is best moeilijk in een wereld die elke eigen mening onderdrukt. Het gaat niet om het verzet en het ontsnappen aan de dood, maar om een gelovige die aan alles begint te twijfelen. Die donkere kleuren hebben plaatsgemaakt voor een letterlijke roze bril. Deze serie is luchtiger, grappiger, maar die jonge nieuwsgierigheid verandert in een net zo indrukwekkend en zwaar verhaal als we gewend zijn van The Handmaid’s Tale. Als echte fan is dit dus zeker een goed vervolg om alle geheimen van die verschrikkelijke wereld te ontdekken.
Zet vanavond dus vooral je tv aan. Doe de gordijnen dicht, kruip onder een deken en laat jezelf weer meeslepen. Wie weet ontwaakt er wel een hele nieuwe feminist in je.
