Winkel stress

CAROLIEN WIL ANTI-LIMITED EN ANTI-EXCLUSIVE

Als je denkt dat alleen vrouwen uren in de rij staan voor die ene gastontwerper voor H&M, of de nieuwe Céline-collectie, think again. Mannen zijn net zo erg. Misschien zelfs erger.
Het begon allemaal toen mijn vriend me een voucher gaf voor PATTA, dé sneakerwinkel in Amsterdam. Ze zouden op zaterdag echt coole armyprint sneakers krijgen, dus ik moest gewoon even kijken. Zaterdag kwam en ik slenterde ontspannen naar de winkel, niet wetende wat me te wachten stond.
Tot mijn grote verbazing stonden er vier jonge mannen voor de deur. Te wachten. Werkten ze hier? Blijkbaar waren de coole army sneakers meer dan alleen cool. Ze maakten deel uit van een zeer exclusieve Nike Japan-collectie. Oeps.

Onbewust was ik de vijfde in de rij voor de meest exclusieve sneakers van het moment. Plotseling voelde ik de adrenaline door mijn lichaam stromen. De winkeldeuren gingen open en de mannen vielen de sneakers aan als wilde dieren. Ik benaderde de verkoper als een bange kitten: “heeft u nog maat 40.5?” “Laat me even kijken schat..” hoorde ik een van de jongens naast me smeken of hij beide kleuren kon kopen. “We willen vandaag meer mensen blij maken, dus slechts één paar per persoon.” Ik had die zin eerder gehoord, bij de Isabel Marant voor H&M was er een limiet van vijf artikelen per persoon.

De winkeldeuren gingen open en de mannen AANVIELEN de sneakers als wilde dieren.

De verkoper kwam terug met mijn maat, maar helaas waren ze een beetje te groot. Een van de jongens naast me rukte de sneakers uit mijn handen als een hyena. ’Dat is mijn maat, geef het aan mij.“ Ik was bang om om iets anders te vragen… ”Heeft u misschien een 40?“ ”Sorry schat, beide kleuren zijn al uitverkocht.“ Naast me zat de schuldige, met beide paren in maat 40. Hij keek weg om mijn blik te vermijden. Op de een of andere manier was hij boven de één per persoon policy. ”Hij kan ze allebei hebben, hij is een vaste klant.“ Ik verliet de winkel met tranen in mijn ogen. Ik had zelfs niet van plan om al deze moeite te doen om die stomme sneakers te kopen, en toch voelde ik me alsof ik verloren had. Bewijst dit dat het allemaal draaide om de vermeende exclusiviteit en beperktheid van de sneakers? Zou ik die Isabel Marant voor H&M artikelen zo graag gewild hebben als ze in ruime hoeveelheden en wekenlang in de rekken hingen? Voortaan ga ik twee keer nadenken of ik dat exclusieve item echt wil, zelfs als het niet exclusief was. Het zou me veel aankopen per jaar besparen. Nu ga ik veilig online winkelen voor het perfecte paar sneakers. Ik zag een geweldig paar Nike Air Max Gold op net-a-porter.com. Onze redacteur Jet heeft haar paar al besteld. Ik was van plan het ook te bestellen. Maar raad eens? Blijkbaar zijn ze ook exclusief. En uitverkocht…