Laat me beginnen met een bekentenis: ik haat Kerstmis eigenlijk best wel. Ik heb allerlei redenen, maar het komt vooral doordat ik behoorlijk incompatibel ben met opgelegde gezelligheid. Wat waarschijnlijk ook de reden is waarom ik Oudjaarsavond nog meer haat. De details hiervan zullen waarschijnlijk ooit naar buiten komen, maar voor nu volstaat het te zeggen dat mijn laatste paar Oudjaarsavonden behoorlijk verschrikkelijk waren. Daarom is het moeilijk uit te leggen hoe waanzinnig gelukkig ik word als ik denk aan het feit dat ik zowel Kerstmis als Oudjaarsavond vier op een bloedhete strand in Vietnam. Het maakt me blij zo dat ik zelfs een verandering van rot hart heb gehad en een uitzondering heb gemaakt om deze keer over de feestdagen in mijn mode-explorer te spreken. Of, nou ja, over de diners en feesten die bij het feestseizoen komen. Want dresscodes en etiquette zijn altijd zo'n gedoe. Wat te dragen, wat niet te dragen, en vooral hoe laat, voor de liefde van God, om eindelijk weer naar huis te gaan.

Dresscodes en ETIQUETTES zijn altijd zo'n gedoe. Wat te dragen, wat niet te dragen, en vooral hoe laat, voor de liefde van God, om Eindelijk weer naar huis te gaan.

Een feestje dat echt de moeite waard is, komt met een dresscode. Het idee is dat je je aan deze dresscode houdt, tenzij je Bas Kosters heet en je je concept van AntiFashion tot het uiterste wilt doorvoeren door overal met Dirk van den Broek en Zeeman-tassen te gaan (serieus). Goed, genoeg mensen die in paniek raken over dresscodes, hoewel het iets is om te koesteren. Er is niets vervelender dan totaal onder- of overdressed aankomen (ik herinner me nog steeds Bridget Jones's konijnenoutfit omdat zij de enige was die de gewijzigde dresscode niet had ontvangen), waar een dresscode je tegen beschermt.

Als je met een bepaald type gezelschap omgaat, kun je uitgenodigd worden voor een black tie of white tie evenement. De eerste betekent dat je man een dinerjasje met gladde, zwarte leren schoenen moet dragen en jij bij voorkeur een elegante (cocktail) jurk moet dragen, zowel lange als korte jurken zijn toegestaan (bij voorkeur geen mini, net boven de knieën is prima). Je decolleté moet beschaafd en bescheiden zijn, subtiele sieraden en laat je handschoenen thuis. White tie betekent dat je klaar bent om te feesten. Jurken moeten vloerlang zijn, borsten omhoog en naar buiten, sieraden zijn je beste vriend weer en haal die lange handschoenen tevoorschijn. Draag ringen onder je handschoenen, armbanden eroverheen. Mannen dragen een rok met een wit vest, wit shirt en strikje, en gepatineerde leren schoenen. Draag geen horloges omdat dat onbeleefd is tegenover de gastheer of gastvrouw. En geweldige feesten zouden je toch moeten laten vergeten hoe laat het is. Oh, en nog een leuk feitje om nonchalant te laten vallen tijdens zo'n avond: we zeggen dinerjasje omdat lang geleden een fluwelen jasje door mannen werd gedragen als ze na het diner een sigaar gingen roken om ervoor te zorgen dat ze niet naar rook zouden ruiken wanneer ze weer bij het feest kwamen voor wat kaas (wat na de sigaren kwam).

Als je geen bovenarmen van STAAL hebt zoals Michelle Obama, dan kun je beter bij JURKEN met mouwen blijven.

Blote armen zijn moeilijk. De regels voor zulke aangelegenheden zijn minder strikt dan vroeger. Het komt tegenwoordig vooral neer op zelfkennis. Of eerlijke vriendinnen. Persoonlijk vind ik het vreselijk om zoveel vrouwen strapless jurken te zien dragen terwijl ongeveer 98 % zichzelf een plezier zou doen als ze dat niet deden. Er is niets lelijker dan al die rugrollen die uit je jurk hangen. Ik heb een heel mooie strapless jurk van Armani die ik draag met een top van gaas, net zoals ik had op het lanceringsfeest. Geweldige oplossing als ik het zelf mag zeggen. Blote bovenarmen zijn ook een beetje een ding. Als je geen bovenarmen van staal hebt zoals Michelle Obama, dan kun je beter bij jurken met mouwen blijven. Wat ik toch bijna altijd mooier vind.

Nog een paar dingen om in gedachten te houden. Als je uitgenodigd bent voor een diner, houd er dan rekening mee dat je jurk niet elk moment kan knappen. Of, en ik spreek uit persoonlijke ervaring, dat je een jurk een maat te klein hebt gekocht maar een week lang alleen op water en sla hebt geleefd, om erachter te komen dat het vierde gerecht dit allemaal teniet deed.

Ook, wanneer je voor de spiegel staat en denkt: “ja, deze jurk is geweldig, dit is de juiste,” vraag jezelf dan af of het net zo geweldig zal zijn als je gaat zitten. Ik heb ooit de fout gemaakt om een heel mooie, heel simpele zwarte jurk te dragen, maar het op te leuken met geweldige hakken in nogal hysterische kleuren. Maar als je aan tafel zit, is het de moeite nauwelijks waard. De foto's die die avond zijn genomen, tonen me alleen in een t-shirtachtige jurk. Niet cool.

Zeg zelfs geen afscheid tegen iedereen. Trek gewoon een HOUDINI (stiekem weggaan), al dat “nee-gaan-jullie-echt-weg” betekent alleen maar meer gedoe.

Je bent niet uit je jurk geknapt en hebt de avond overleefd? Geweldig, tijd om weer naar huis te gaan. Zeg zelfs geen afscheid tegen iedereen. Trek gewoon een Houdini (stiekem weggaan), al dat “nee-gaan-jullie-echt-weg” betekent alleen maar meer gedoe. Ik denk niet dat Gill Harbord dit goed zou keuren, maar het is dat rotte hart, hè; het is niet gemakkelijk om ervan af te komen. Het is de eerste en laatste keer dat ik het dit jaar zal zeggen: ik wens jullie allemaal geweldige feestdagen.