Vandaag is de enige dag van het jaar waarop ik absoluut blij ben met dit vreselijke weer, want vanavond stap ik in een vliegtuig naar warm en zonnig Vietnam. Dat betekent een vlucht van ongeveer 13 uur en that dat betekent: makkelijke en comfortabele kleding. Ik weet dat het verboden is om je naar comfort te kleden, maar dit soort situaties vraagt om een andere benadering. Mijn outfit van de dag is een niet al te charmante, maar oh zo comfortabele spijkerbroek met stretch, een groot wit T-shirt van de mannenafdeling van H&M, gecombineerd met een vest en hoodie. Tot grote chagrijn van mijn vriend, en ook mijn reisgenoot, want dit is dezelfde man die me een onesie met luipaardprint gaf voor Sinterklaas. En dus zou hij hier wel mee moeten kunnen, maar helaas kan hij dat niet. Wanneer ik hem vraag waarom hij zo'n hekel heeft aan mijn hoodie, krijg ik als antwoord: “omdat het lijkt alsof je op de bank ligt en je kater hebt,” wat zeer onbevredigend is omdat ik niet op de bank lig met een kater. Onzin. Hoe dan ook, nu met de feestdagen zullen veel mensen daadwerkelijk op de bank liggen met een kater, dus vroeg ik me af, waarom vinden we het leuk om joggingsbroeken te dragen? En die onesie, waar komt de hype vandaan? Wie heeft zoiets bedacht? En wat zijn de regels als je naar buiten wilt in een outfit zoals deze?

Wie antwoorden zoekt op vragen zoals deze eindigt al snel op de Viva-forums, waar duizenden vrouwen debatteren over diepgaande vragen zoals deze. “Persephone83” zegt dat ze het niet erg vindt om in een joggingpak naar buiten te gaan als het een katerdag is, maar alleen 500 meter. Als ze verder moet gaan, trekt ze eerst een spijkerbroek aan. “Lapin” heeft acht joggingsbroeken en elke ochtend draagt hij zo'n pak om de honden uit te laten. Zonder ondergoed. Dus. Het onderwerp neemt een bizarre wending wanneer iemand zegt dat je alleen joggingspakken kunt dragen als je maat 38 of kleiner bent, en al snel begint iedereen te schreeuwen en elkaar te beschuldigen. Ik verliet het Viva-forum en zocht elders naar antwoorden.

Zo ontdekte ik dat 2010 het jaar van het joggingpak was. De AD vertelt me dat “dankzij de opkomende hiphopcultuur” het grijze joggingpak bon ton was, reden genoeg voor FunX-presentatoren Vincent Reinders en Delano Limaheluw (wie kent ze niet) om hun eigen lijn joggingsbroeken te starten. En dat met groot succes, binnen zes maanden was het een groot succes en ongeveer de helft van de Ajax- en Feyenoordvoetballers werd erin gespot, wat het succes van joggingsbroeken verder uitbreidde. Het werd ook een trend voor vrouwen; harembroeken gemaakt van joggingstof (ik toonde mijn reisgenoot enkele foto's van deze broeken en zijn oordeel, heel onverwacht, was dat het er “rampzalig uitzag. Alsof je in je broek had gepoept”).

Ik toonde mijn reisgenoot enkele foto's van deze broeken en zijn OORDEEL, heel onverwacht, was dat het er “rampzalig uitzag. Alsof je in je broek had gepoept.”

Het vreemde is natuurlijk dat joggingsbroeken oorspronkelijk bedoeld waren om in te joggen. Maar grappig genoeg is er geen kledingstuk op aarde dat minder gebruikt wordt voor joggen. Je zou echter de druk kunnen voelen om iets sportiefs te doen in zo'n pak en zo werd de onesie geboren. Vijf jaar geleden hadden drie vrienden uit Noorwegen een ongelooflijke kater en voelden zich vreselijk schuldig omdat ze op de bank lagen en zich ellendig voelden. Die strakke band om de heupen was ook minder dan geweldig. De oplossing, dachten ze, haal de elastische band eruit en naai de boven- en onderhelften aan elkaar. Et voila: de onesie was geboren. Ze richtten een bedrijf op, OnePiece, en lanceerden een agressieve en succesvolle reclamecampagne. Binnen anderhalf jaar liep ongeveer 2 % van de Noorse bevolking rond in onesies. Het pak was een instant succes, ook voor beroemdheden, en Cara Delevingne werd al snel gespot in onesies met olifantenoren, of andere vreemde dingen. Met elke foto die werd genomen, nam de populariteit toe. One Direction, David Beckham, Justin Bieber en Ed Westwick werden allemaal op straat (!) gespot in onesies en de schade was aangericht: de onesie is hier om te blijven.

Zoals ik al zei, gaf mijn vriend me een onesie voor Sinterklaas, als een grap. Hij vindt het niet erg dat ik het binnen in zijn aanwezigheid draag, maar de gedachte dat ik het buiten draag. “Nou, ik zou niet met je breken, maar ik zou een lange afstand achter je aanlopen zodat niemand zou merken dat we samen zijn.” Dat is duidelijk.

“Nou, ik zou niet MET JE BREKEN, maar ik zou een lange afstand achter je aanlopen zodat niemand zou merken dat we samen zijn.”

Het is me vrij duidelijk. Binnen de muren van je woonkamer is alles toegestaan. Buiten die muren, nou, niet zo veel. Het ding is, joggingsbroeken worden vaak geassocieerd met een kater dat je net zo goed een bord kunt dragen met de tekst HELLO WORLD I DRANK THE LIGHTS OUT OF MY EYES YESTERDAY NIGHT. En dat is niet al te chic. Dus, om samen te vatten, eet eerst dat geweldige kerstdiner, misschien zelfs in een onesie, maar om naar de apotheek te lopen voor extra alka seltzer, nou, trek dan een broek aan. Oh en over die hoodie, het is natuurlijk ongelooflijk handig tijdens het vliegen. Geniet van je dagen!