IK ZAL ALTIJD PARIJS HEBBEN

Ik verliet Parijs op donderdag zonder zelfs maar een croissant te hebben gegeten. Ik ging naar de lancering van Lexmond versus Lexmond en moest de ochtend daarna terug racen naar Hilversum om er op Boulevard over te praten. Dit zal niet weer gebeuren, dacht ik gisteren.

Maar de ochtend van vertrek ontving ik een app van de hoofdredacteur van Boulevard, Jorien. Of ik wilde praten over de Oscar-jurken in de show. Te verleidelijk, want het uitreiken van gouden beelden is een geweldig feest qua mode. Dankzij onze reis koning Andries van de Moorselaar werd er binnen no-time een ander ticket geregeld. Het hotel kon mijn reservering niet annuleren, maar mijn CHANEL-uitnodiging voor de show was veiliggesteld. Wat Hotel Crystal de duurste brievenbus ooit maakte, maar dat terzijde. Alles voor mode en alles voor de show.

Dinsdag om 04:45 werd ik wakker om mijn tenue en haar in orde te maken. Ik koos voor casual jeans die ik combineerde met een Vuitton-jack en een leuk Paul&Joe-fauxbont. Natuurlijk maakte CHANEL deel uit van mijn ‘oeuvre’ voor de feestelijke gelegenheid. Schoenen CHANEL? Check. Tas CHANEL? Check. Armband CHANEL? Check. Ik kan nog een tijdje doorgaan over mijn oorbellen, zijden sjaal-die-ik-als-riem-gebruikte, parfum en ketting. En ik heb zelfs de inhoud van mijn make-up niet eens besproken. Je snapt de boodschap. Ik hou van CHANEL.

Via een wilde reis over vliegtuigen, RER en metro's wandelde ik langs de Seine naar het paleis van koning Karl. Ik heb al heel wat shows gezien: ik heb ooit een gesimuleerde Rue Cambon gezien, modellen die op een soort maanlandschap landden, een windmolenpark, een globe zo groot dat hij nauwelijks in de Grand Palais paste, een kunstgalerie, enzovoort. Deze keer had Karl het Grote Paleis omgevormd tot een supermarkt. Ja, dat klopt. Een supermarkt. Ik heb nog nooit zoveel goed geklede mensen tussen pakketten wasmiddel gezien. Alles was gesimuleerd en verpakt in Coco Chanel-verpakkingen. Het was een speeltuin voor volwassenen. Er waren winkelwagentjes en manden, choco de Coco en tweed limonade, en de zitplaatsen liepen rond in stoffen jassen die ik van hun lichamen wilde trekken. Vanwege hun jassen, niet de jongens, begrijp je?

Ik zag Cara Delevingne de show openen. Kendall Jenner die trots liep, Saskia de Brauw die eigenlijk koorts had maar er toch prachtig uitzag, en al die andere model schoonheden die deze aarde ons biedt. Het haar in een mooie rasta paardenstaart met strengen stof en veren die aan een zeer elegante, strakke paardenstaart waren bevestigd. Ik zag de klassieke CHANEL-silhouet en funky sneakers en leggings. Karl leek ook het kunstthema in een paar creaties te verwerken. Dus je aankoop zou deze winter nog steeds geweldig zijn. Ik werd verliefd op Cara toen ze Karl begeleidde tijdens zijn ere ronde. Ik verliet het gebouw met een eindeloze inspiratie.

Bij de residentie van de Nederlandse ambassade werd ik verwelkomd als een oude vriend. Vandaag werd het podium aangeboden aan Mattijs van Bergen. Zijn collectie, geïnspireerd op Van Gogh, had ik al gezien tijdens de Mercedes Benz Fashion Week Amsterdam, maar ik vond het niet erg om het opnieuw te zien. Mattijs' ontwerpen zijn buitengewoon mooi en hedendaags, en hij is de koning van styling. De gehaakte truien van zijn moeder en haar op maat gemaakte sieraden maakten het alleen maar beter.

Na dit bezoek was het al twee uur en had ik de hele dag nog niets gegeten. Behalve een glas grapefruit sap en een glas champagne bij de residentie. Ik rende naar het terras van Café de Flore voor de Franse versie van de Melanzane alla Parmigiana. Met een laptop op mijn schoot en mijn mobiele telefoon in mijn hand zag ik Grace. Grace. GRACE. Ik dacht dat ze ziek was. Of weg. Maar ze was hier. In Parijs. Samen met haar collega Tonne Goodman wachtend op hun chauffeur. Ik had haar kunnen aanraken. In plaats daarvan nam ik laf een foto van een afstand. En toen? Het was ineens tijd om in een metro naar Gare du Nord te springen.

Weer kocht ik geen macarons. Hoewel, die hebben we natuurlijk ook in Nederland. En… ik zal altijd Parijs hebben.