Ik ben vandaag vrij. De meeste van de crew ook. De meisjes en degenen onder ons die werken zijn in Redhook Brooklyn voor een shoot met enkele lokale brandweermannen uit New York.

Anouk en ik hebben de dag doorgebracht, net als gisteren, op stadsfietsen. Je kunt de meisjes uit Holland halen, maar je kunt Holland niet uit de meisjes halen. Het is zo gemakkelijk om een fiets te huren. Steek je creditcard in de gleuf, verzin een postcode (ik denk dat 90210 een geweldige keuze is) en daar ga je. Op je fiets door Greenwich. Het is een geweldige ervaring.

Dirk en twee van de niet-werkende crew, Daan en Jillis, sluiten zich al snel bij ons aan. We stoppen eerst bij Balthazar voor een hapje, want hoewel ons hotel geweldig is, is het ontbijt gewoon niet geschikt voor werkende mannen met gezonde appetieten. Dus verder naar Noho, want de eieren zijn perfect bij Balthazar en de kans om gezien te worden is enorm.

Anouk had Eggs Benedict, de jongens hadden serieuze omeletten gewikkeld in deeg en ik had een zachtgekookt ei (fashion girl), en toen gingen we verder. Vol met eiwitmoed besluiten we om helemaal naar de studio te fietsen. Diep in Brooklyn. De Brooklyn Bridge was een beetje zwaar, maar het vloog voorbij in onze euforie. Naar beneden gaan is een feestje. We negeerden simpelweg de vloekende New Yorkers die schreeuwden “aan je linkerzijde, aan je linkerzijde” of het tutten omdat we gestopt waren voor een foto-opportunity. Als je zo'n New Yorker bent, neem dan de Manhattan Bridge. Iedereen die de Brooklyn Bridge oversteekt heeft recht op een foto-opportunity. Punt.

We fietsen door het chique Brooklyn Heights (waar de Cosby-familie woonde) en slaan af naar Coffee Street, Redhook. Maak een notitie, want er zijn een paar leuke lunchrestaurants, een wijnbar en een geweldige apotheek plus een fabuleus uitzicht op Manhattan, dus Instagram-technisch een perfecte plek.

Een twijfelachtig punt voor Redhook zijn de Citybike-stallen. Nergens te bekennen. Je moet je Citybike elke half uur in de officiële stallen parkeren om ze op te laden. Anders moet je meer betalen. Wat kan het ons schelen. Ik bedoel, hoeveel kan een huurfiets mogelijk kosten?

We gooien de fietsen neer bij de studio en bezoeken ‘onze’ meisjes en de heerlijk uitziende modellen die poseren als brandweermannen. Dan gaan we lunchen bij een leuk klein tentje om de hoek. Vervolgens fietsen we verder om Brooklyn te bewonderen, dumpen de fietsen op de officiële locatie en springen in een metro (wanneer in New York, doe zoals New Yorkers doen) en gaan naar huis.

De volgende ochtend krijg ik een telefoontje. American Express. “We vermoeden kaartfraude,” zegt de vriendelijke dame aan de andere kant. Gisteren werd er 75 dollar van je kaart afgeschreven voor het huren van een fiets. Het leek onwaarschijnlijk. “Maak je geen zorgen, mevrouw, het klopt,” zeg ik. “We fietsten naar Redhook Brooklyn en konden geen Citybike-stal vinden, daarom.” Wat deed ik in hemelsnaam op een fiets van Manhattan naar Brooklyn, vroeg ze. Wacht maar af, verzekerde ik haar. Het gebeurt allemaal in Redhook Brooklyn. Je zult er nog veel meer over horen.

Op naar aflevering 5.