democratie en mode

Zulke agitatie wekenlang, zo niet maanden, vanwege onze gewaardeerde gasten: Obama en consorten zijn naar Nederland gekomen. Naar Den Haag gaan is als gewone burger vrij onmogelijk omdat de helft van Amsterdam praktisch hermetisch afgesloten was vanwege het presidentiële bezoek aan het Rijksmuseum. Kijk, die nucleaire top is geweldig en zo, maar laat het aan mij over om iets oppervlakkigs te bespreken over deze serieuze zaken. Nou, het is niet that oppervlakkig omdat een verkeerde jas, broek, stropdas, of wat dan ook, behoorlijk controversieel kan blijken.

In 2008, bijvoorbeeld, ging Angela Merkel naar de opening van de nieuwe opera in Oslo en droeg iets anders dan haar vreselijk saaie pakken en doffe haar. Ze koos voor een zeewiergroene jurk met enorme decolleté. Maar echt, enorm. Haar boezem is behoorlijk groot en het ging al snel niet meer over de opera, maar alleen om Merkel's borsten. Zoiets gebeurt niet per ongeluk, het gebeurt opzettelijk. Merkel werd altijd bekritiseerd om haar stoffige kleding, dus ik denk dat het een zeer bewuste beslissing is geweest om zo'n laag uitgesneden jurk te dragen.

“Die nucleaire top is niet that oppervlakkig omdat een VERKEERDE JAS, BROEK, STROPDAS behoorlijk controversieel kan blijken”

De outfit van Fidel Castro is ook een reden voor veel controverse. De dictator is sinds 2006 in trainingspakken te zien. Zelfs in die van het Amerikaanse merk Nike, wat behoorlijk opmerkelijk is aangezien er al 40 jaar een handelsembargo tussen de VS en Cuba is. Het lijkt erop dat controversiële politici een voorkeur hebben voor een vaste routine als het gaat om hun kleding. Kim Jong Il, de leider van Noord-Korea, was altijd gekleed in een soort khaki safari-pak, met een zonnebril. En Mao Zedong, ook niet bepaald een schatje, droeg altijd een grijs of groen pak met een gesloten, hoge kraag — het werd zo iconisch dat mensen nu spreken van een ‘Mao-pak’.

Maar niet alleen dictators zijn vastgebonden aan een bepaalde outfitkeuze, want vrijwel elke westerse politicus draagt hetzelfde: een knisperend wit shirt, donker goed gesneden pak, rode of blauwe stropdas. Ze dragen dit met een reden. Kleding zoals deze maakt een goede indruk. Het ziet er verantwoordelijk, netjes, beschaafd uit en straalt vooral autoriteit uit. Onze Rutte doet precies hetzelfde als Obama, ze doen zo hun best om niet eccentric te lijken. Zoals Time Magazine ooit schreef: “Weet je wie fancy kleren draagt? Diva's en dictators.” 

Ik zou echt graag kledingadviseurs van Nederlandse politici willen begeleiden. Want ik denk dat hier veel te doen is. De kleding die je draagt zegt iets over de boodschap die je wilt communiceren. En of je nu Obama bent die rondloopt in het Rijksmuseum of je heet Rutte en je bent verschenen in onze Look of the Day, kleding maakt de man.