Een echte Italiaan in 6 stappen

Ik ben vandaag in Turijn. Voor de eerste keer. De rest van Italië houdt weinig geheimen voor mij. Ik ben in Bologna geweest via Verona langs Venetië, rond Rome, Napels en diep in Puglia. Noem het maar, en ik ben er geweest. Verliefd op het eten, de mode, de mensen. We hebben zelfs zes maanden in Rome gewoond. Op de Vespa langs de Tiber (Tevere), naar de lokale sportschool om de pasta van de heupen te bewegen, en daarna dineren met de broers van Trattoria Monti. Ik denk niet dat ik ooit gelukkiger ben geweest in mijn leven.

Toeristen maken hier en daar vaak fouten, en omdat ik veel onderzoek op dit gebied heb gedaan, deel ik de Hoe Te's van het Italiaans worden.

 Uitspreken van elke letter

Niemand verwacht dat je vloeiend Italiaans spreekt, maar een paar woorden kunnen gemakkelijk uit het hoofd worden geleerd. Vergeet niet dat elke letter aandacht krijgt. Grazie wordt niet uitgesproken als ‘gra-tsie’ maar eerder als ‘gra-zi-juh’.

Sta aan de bar

De allerbeste koffie voor een dubbeltje. Je bestelt het aan de bar en blijft daar. Niet gezellig genoeg? Eigenlijk wel, omdat je een praatje maakt met de barista en de locals. Het is heel gebruikelijk om vooraf bij de kassa te betalen. Misschien een vreemd idee voor ons, omdat je van tevoren moet weten wat je ‘wilt’, maar het maakt de dingen wel gemakkelijker. Je gaat met de bon naar de barista en zij maken het voor je. Vergeet niet om een paar munten op de bar achter te laten. Niet te veel, dat is beledigend. Een koffie kost meestal 85 cent, en ik laat 1 euro achter.

bestel goed

Zeg alsjeblieft geen ‘espresso’, maar liever ‘caffè’. Espresso is de manier waarop het water door de machine wordt geblazen. Caffè = espresso, Macchiato = espresso met een scheut melkfoam, Latte macchiato = espresso met veel melk, Americano of Lungo = hetzelfde als een Nederlandse koffie. Cappuccino is hetzelfde als hier. In sommige gebieden in Italië wordt de cappuccino geserveerd met een shot cacao. Als dat niet jouw ding is, zeg dan; senza cacao (ca-ca-ow) per favore (per fa-vo-ré).

Ketchup verbod

Er zijn behoorlijk wat toeristen (vooral Amerikanen maar ook enkele Nederlanders) die om ketchup vragen bij hun eten. Je kunt een Italiaanse kok niet meer beledigen. Olie, azijn, zout en peper zijn allemaal prima. Maar je moet in een ander land zijn voor ketchup.

 bestek-etiquette

Spaghetti (zeg alsjeblieft geen spa-gggetti maar liever spa-ketti met een harde ‘k’) mogen niet worden gesneden. Officieel moet je je vork op je bord draaien en je hand naar je mond bewegen. Als dat te moeilijk blijkt, draai dan je vork op je lepel en probeer hetzelfde. Nog steeds moeite? Bestel penne, orecchiette of macaroni.

Drink met mate

Een aperitief bij de lunch is heel normaal. Net als een Prosecco voor het diner. Zodra je aan tafel zit, zou je niet meer dan één glas witte of rode wijn moeten hebben. En misschien een ‘push caffè’ na het dessert. Limoncello is een optie, maar echte Italianen drinken ‘un amaro’; een bittere likeur die, hoe zeg ik dit beleefd, je spijsvertering een duwtje in de goede richting geeft.