Hoe de Fransen ons leuk vinden

7 stappen

Af en toe valt er een stuk onderzoek in mijn mailbox dat niet bijzonder nuttig of wereldveranderend is, maar toch extreem grappig om te lezen. Frankrijk.nl vroeg hun Parijse hoofdkantoor wat ze van Nederlanders dachten. Blijkt dat ze denken dat we erg vriendelijk zijn. Waarschijnlijk hebben ze gelijk, want wij vinden de meeste Fransen ongelooflijk onvriendelijk. Vooral degenen die in Parijs wonen. Het is moeilijk om daar een glimlach van iemand te krijgen. Een ander ding dat ze over ons denken is dat we geen culinaire tradities hebben. Brooddozen, mokken met karnemelk, dingen die de Fransen totaal niet begrijpen. Eigenlijk begrijp ik het ook niet.

Frankrijk.nl vroeg hun Parijse hoofdkantoor wat ze van Nederlanders dachten. Blijkt dat ze denken dat we erg vriendelijk zijn.

Een ander grappig punt is dat de Fransen denken dat we vaak lijken alsof we net uit de douche zijn gestapt. Dat is waarschijnlijk waar, maar dat terzijde. De Fransen zien er vaak erg rommelig uit. Laten we het een staat van ongedaan gedaan noemen. Ik denk dat Nederlandse mannen er vooral erg verzorgd uit kunnen zien. Ik vind het leuk, zij vinden het ongewoon. Om het in context te plaatsen, de Fransen zeggen verder dat ze Nederlandse mannen best knap vinden, maar dan zeggen ze ook dat ze geen idee hebben hoe te flirten. Oké, ze hebben een punt. En dan de Nederlandse vrouw in de ogen van de Fransen. Mooi maar niet elegant. En bedankt.

Ik denk dat Nederlandse mannen er vooral erg verzorgd uit kunnen zien. Ik vind het leuk, zij vinden het ongewoon.

Ik ben niet verrast dat ze ons gierig vinden. Ze hebben dat beeld van de trekhaak-Nederlander die op vakantie komt met potten pindakaas, aardappelen en blikken appelmoes in zijn tas. Maar we zijn tegelijkertijd genereus. Aanbieden om rondes te kopen, een fooi geven. Ik heb aanzienlijke tijd doorgebracht met Fransen. Mijn collega's bij Marie Claire Frankrijk en de lieve hoofdredacteur en mijn vriendin Agnès Michot, dus ik ga nu een soufflé serveren van hoe je je moet gedragen op een manier die de Fransen zullen waarderen.

 Hiërarchie

De Fransen vinden ons veel te casual. Jij, zij, allemaal gelijk. Er is een veel sterker gevoel van hiërarchie in Frankrijk. In leeftijd en klasse, maar vooral op de werkvloer. Je moet ze altijd formeel aanspreken, en als ze liever niet op deze manier aangesproken worden, laten ze het je weten. Ik sprak mijn Franse directrice altijd aan met haar voornaam, Laurence, maar dan met een formele begroeting.

Hou het rustig

De Fransen vinden onze taal niet bepaald, um, erg charmant. Mijn internationale directrice wees er zelfs op dat sommige van onze woorden niet eens grafisch mooi waren. Omdat we veel letters met punten erop gebruiken zoals de K, de T, de F en de W. Ja, ja, daar had ik ook niet over nagedacht. En we praten op een harde manier en te luid. Vooral een slecht idee voor de Thalys.

Wees niet te vertrouwd

We zijn vrij gemakkelijk. Wat voor de Fransen een beetje moeilijk te verteren kan zijn. Ik had een Nederlandse baas (geweldig persoon) die graag mijn glas wijn tijdens de lunch opdronk als ze daar zin in had. De blik van mijn Franse directrice. Die blik.

 Geen make-up check in het openbaar

Je haar in gezelschap borstelen is een zonde. Denk er niet eens aan om je lippenstift tijdens het diner bij te werken. Je zult niet veel Franse vrouwen vinden die lippenstift dragen, maar degenen die dat doen, zullen het niet bijwerken in het bijzijn van anderen. Mais non.

Drink met mate

Frankrijk is het land van wijn en het is inderdaad normaal om een alcoholische drank bij de lunch te nuttigen. Hoewel het in de praktijk slecht was, eh ik bedoel, goed. Maar de Fransen drinken maar één glas, misschien twee en dan is het genoeg. Thuis komen in een staat van dronkenschap is een no-go. Dat is waarschijnlijk waarom ze denken dat we geweldige feesten geven. Dat doen ze.

 Fluister

Vooral wanneer je de telefoon opneemt. De Fransen fluisteren in de telefoon, wij kletsen. Niet doen. Niet chic en extreem irritant.

Nooit roddelen

Dus ga je gang en roddel. Wij zijn meer recht door zee en vertellen onze managers wat we denken in zoveel woorden. De Fransen doen dat nooit, nooit. Maar zodra de lieve baas op zijn medium hakken is weggereden, breekt de hel los. In een fluistering echter. Oh la la, alles, alles, ALLES wordt besproken.