Ik herinner het me nog goed. Een grote houten kar met kleine gouden wielen. En als je het over de kinderkopjes duwde (het restaurant had een vloer bezaaid met kinderkopjes), maakte het een vreselijk veel lawaai. De kar had kaas. Veel kaas. Geitenkaas, schapenkaas, koeienkaas, harde, zachte en zelfs nog zachtere uit een container. Ik moest de namen en smaken thuis dagenlang bestuderen. Ik had het al weken vermeden om dat te doen. Wanneer een gast kaas als dessert bestelde, dacht ik altijd aan een excuus voor een collega om het te serveren. Zoals: ‘Ik moet die andere tafel nog dekken,’ ‘Ik geloof dat ik echt naar de wc moet,’ of ‘een paar gasten zwaaien heel hard, dus ik ga ze helpen.’ Ik heb er zelfs over gedroomd. Het geluid van die rollende kar. Ik werd zwetend wakker.

Kijk, kaas eten weet ik hoe ik moet doen. Maar alles uitleggen wat er op zo'n kar ligt, de smaken, hun oorsprong: een nachtmerrie. Als ik er aan terugdenk, voel ik de ongemakkelijkheid weer opkomen. Die ik altijd voelde als ik naar een tafel moest lopen met die kar. Ik denk dat ik het letterlijk één keer geprobeerd heb en de gast vertelde dat een beetje, zachte époisses naar staal smaakte. Zoals STAAL. Hoe dit in mijn hoofd opkwam, geen idee. Tegenwoordig, als ik zelf een kaasplankje bestel en ik zie een stagiair of heel jong persoon naar me toe lopen, voel ik me al ongelooflijk ongemakkelijk. Ik probeer niet naar die persoon te kijken en knik gewoon en glimlach naar de kaas. Echt, het helpt. Ik haatte het altijd als gasten me nadenkend in de ogen keken terwijl ik iets probeerde uit te leggen.

Dit was mijn angst-voor-kaas verhaal. Ik hou er nog steeds heel veel van. Ik weet het, kaas is niet bepaald afslankend. Nou, geen enkel voedsel is dat echt, maar dit is zeker niet afslankend. Toch, geef me een zaterdagavond met een plank met vacherin Mont d'Or, brie truffé, pecorino en blue d'Auvergne en een glas wijn, en ik ben de gelukkigste persoon op aarde. Laat het dun zijn.

Eet hier kaas:.

Een van mijn favoriete restaurants in de stad. Ze serveren alleen Nederlandse kazen.

Wild Boars
Perfect voor vrijdagmiddagborrels.

Bar Boca’s
Je hoeft niet uit eten te gaan voor een goed kaasplankje. Ga op een zaterdagmiddag naar deze winkel. Laat ze alles aan je uitleggen en proef het allemaal. Je verlaat de winkel zeker met tassen vol kaas. Geweldig voor op de bank. Met een glas wijn.

The Cheese Room
Ik herinner het me nog goed. Een grote houten kar met kleine gouden wielen. En als je het over de kinderkopjes duwde (het restaurant had een vloer bezaaid met….