En daar gingen we. In het begin aarzelend, aangezien onze lokale stranden afgelopen zaterdag op hun best waren, dus waarom zouden we 14 uur in een auto zitten en hetzelfde gevoel krijgen en de prijzen verdrievoudigen?

Maar Saint Tropez is Saint Tropez (mijn weer-app voorspelde iets meer grijze wolken dan ik leuk vond) en we hadden een stijlvolle Renault Espace Initiale Paris die absoluut verlangde om over de Franse snelwegen te cruisen.

Ik maakte onmiddellijk een enorme indruk op mijn geliefde door met een enkele druk op de knop een hatchback van alle vijf de achterstoelen te creëren. En ik vond het heel cool dat ik gewoon naar de auto hoefde te lopen en hij vanzelf openging. En toen ik wegliep, vergrendelde hij automatisch. Ik wilde teruggaan om te controleren en ja, hij sprong weer open...

Een andere indrukwekkende functie is dat toen ik de motor afzette en mijn deur opende, de Espace mijn stoel een beetje naar achteren schoof om me te helpen eruit te komen. Het is die aandacht voor detail die ik geweldig vind.

Reizen met kinderen kan op zijn best een opgave zijn (ik moet plassen, mijn video is in het Engels, mama we zijn Lady (ons hobbypaard) vergeten, ik denk dat ik een beetje gepoept heb, en ... oh oh, ik heb net mijn appelsap laten vallen en nu is mijn jurk nat), maar deze auto maakte het allemaal een fluitje van een cent. Mijn oudste dochter zat in wat werd aangeduid als de equivalente van de KLM business class stoel aan de passagierszijde (en het is het vermelden waard dat ze genoot van een half uur ontspannende massage!). De jongste dochter lag tegen mijn schoot aan in een vrij geometrische constructie samen met mijn middelste dochter, wiens hoofd ook op de schoot van de jongste lag. En ik sloeg mijn armen om beiden heen. Ik geloof dat ik de enige was die niet goed sliep, maar dat kwam alleen door de positie van mijn grappige, kleine contorterende gezin.

Na een avond dutje ergens langs de weg en de traditionele file die leidde naar de ‘Trop’ bereikten we eindelijk het strand van Ramatuelle. Kon Tiki Villages oftewel paradijs. Denk aan palmbomen, huizen met bamboe daken op het strand, Nikki Beach op een steenworp afstand en uitzichten op de mooiste jachten.

We bestelden een appelsap en een Badoit mineraalwater voor de meisjes en een ijskoude bier en Chardonnay voor ons. We keken elkaar een tijdje aan en glimlachten. Dit leven van ons is niet zo slecht.

Tot onze oudste ons recht in de ogen keek. “Laten we naar huis gaan. Over een half uur of zo, toch?”