PERU DIARY #2

Je zou denken dat de ochtenden hier gemakkelijk zouden zijn met een tijdsverschil van 7 uur met mijn geboorteplaats. En dat zijn ze als ik om 4 uur 's ochtends wakker word en dan weer om 5 uur 's ochtends, maar wanneer mijn alarm om 6:30 uur of 7 uur afgaat om op te staan en uit bed te komen, heb ik echt moeite. We beginnen altijd heel vroeg in de ochtend, dus ik breng meestal 80% van de ochtendritten door met in slaap vallen. Maar hoe dan ook, de laatste keer dat ik jullie bijpraatte, was ik omringd door wijnvelden en nu gaan we verder met het volgende deel van mijn reis. De volgende ochtend (afgelopen zaterdag) gingen we richting El Carmen voor de dageraad.

El Carmen is een klein dorpje in de Ica-regio. We hebben daar geluncht in een hacienda, die een rijke geschiedenis van slavernij had. We kregen een rondleiding door het gebied, passeerden hun folterwerktuigen en liepen door pikdonkere kelders waar de slaven opgesloten zaten en voor dood werden achtergelaten. Laat me je vertellen, ik had moeite om de lunch te ‘genieten’ die volgde na deze rondleiding. Na de lunch stapten we weer in onze bus voor een rit van vier uur terug naar Lima. Weer een autorit waarin ik sliep.

Lima heeft in totaal 47 districten en een daarvan is Barranco. En laat me je vertellen, ik viel verliefd op Barranco. In mijn vorige post legde ik uit dat het moeilijk is om de bouwstijl van het land volledig te begrijpen en Lima was weer zo'n gebied dat ik niet volledig begreep. De enige delen van Lima die ik had gezien, waren de plekken die meer op Bagdad leken dan op een Zuid-Amerikaanse stad, wat me dat ‘wat doe ik hier?!” -gevoel gaf. Maar dan is er Barranco. Hier vind je die zwoele onrust die Zuid-Amerika zijn charme geeft. De huizen zijn enorm en prachtig en er zijn legio bars en restaurants overal.

We dineerden bij Isolina Taberna Peruana (een echte aanrader) en gingen daarna naar Ayahuasca, dat onlangs werd uitgeroepen tot de beste bar in Zuid-Amerika volgens Condé Nast. Dus voeg dit toe aan je lijst van plekken om te bezoeken als je in Peru bent. Oh en doe jezelf een plezier en bestel de Lychee Sour, want het zou wel eens de beste drank kunnen zijn die ik ooit heb gehad. Daarna stapten we in taxi's en reden naar Miraflores, een ander levendig district in Lima. Na een ronde mojito's stelde ik voor om terug te gaan naar het hotel, aangezien het ongeveer 3 uur 's nachts was en mijn alarm was ingesteld voor vier uur later. En in slaap vallen in een bar is ook niet echt sociaal aanvaardbaar.

En toen was er zondag. We begonnen de dag in het Larco Museum, dat de hele geschiedenis van Peru tentoonstelt. Ik zal eerlijk met je zijn, ik ben over het algemeen geen grote museumfan en vitrines vol historische oude stenen en scherven en 2000 jaar oude objecten triggeren me niet per se, maar ik geef toe, er waren zeker dingen die ik erg intrigerend vond. Maar hoe dan ook, ik was blij toen het einde van de museumtour in zicht was.

We eindigden de tour in het bijbehorende museumrestaurant en dat was zeker een ander hoogtepunt van deze reis omdat het uitzicht verbluffend was. We hadden wat Ceviche (mogelijk het beroemdste Peruaanse gerecht en mijn favoriet) en zodra we klaar waren met het gebruik van hun Wi-Fi, gingen we naar de luchthaven voor onze vlucht naar Iquitos voor het volgende deel van onze reis: een driedaagse cruise door de Amazone (zonder Wi-Fi).

Ik reisde door de Amazone op een vrij luxe boot omringd door de Peruaanse jungles, vreemde vogels en uitgestrekte rivieren. Het was sereen en vredig en ik werd vergezeld door enkele oudere Canadezen en Amerikanen en het feit dat er absoluut geen toegang tot internet was, gaf me eindelijk het gevoel dat ik voor een korte tijd losgekoppeld was van de rest van de wereld. En wat me verbijstert is dat tegen de tijd dat deze post online komt, ik al terug zal zijn in Amsterdam.