Liesbeth en ik zijn op kantoor, zittend achter onze bureaus die tegenover elkaar staan. en het gaat een beetje zo:

Jet: “Geef me een zin voor dit artikel.”
Liesbeth: “Zal ik een sigaret roken of niet?” (Ik ben gestopt, weet je)
Jet: “Wat als ik deze Snickers reep eet?”
Liesbeth: “Ik weet niet hoe ik het artikel moet afsluiten. Ik heb een knal nodig. Help me hier.”
Jet: “Wat zal ik vanavond eten?”
Jet: “Wat vind je van hem?”
Liesbeth: “Wat de f*ck moet ik op Instagram posten?”

Elkaar afleiden. Ja, dat zijn wij. Zelfs als maar één van ons aan een Instagram-post werkt, hebben we allebei 15 minuten nodig. Al dat geklets en sociale media resulteren in leuke posts, dus het is allemaal zakelijk. Hier is een handvol afleidingen waar we mee te maken hebben. Iemand advies? We luisteren.

Pushberichten van Net-A-Porter of The Outnet die ons laten weten dat er een nieuwe collectie is die in je winkelwagentje kan worden gesleept. Ga kijken.

Wanneer er een pakket binnenkomt, laten we alles vallen en bewonderen we wat we hebben gekregen.

We kijken meteen of er een bericht binnenkomt in onze Amayzine Whatsapp-groep. Vooral als het van onze ondeugende salesdirecteur Danielle is. Wat zij stuurt is nooit gepast.

Als er mensen langskomen, gaan we zitten voor een praatje.

Kijk hoeveel likes we hebben ontvangen. Dit is elke minuut of zo. Elke seconde als het om een Instagram-post gaat.

Oeps. Nu is het tijd om onze nagels te lakken.

Als we honger krijgen, moeten we dit bespreken.

Iemand anders zijn Instagram-posts. “OMG Liesbeth. Je moet Nick Bateman checken, hij kan dit niet doen.” En daar scrollen we een half uur op zijn Insta (we hebben ze allemaal al eerder gezien).

Wanneer we eindelijk weer beginnen te typen: “Maar Liesbeth, vertel me, hoe ging het gisteravond?”