Waarom May nooit botox zal gebruiken

“May, heb je botox gehad?” Ik krijg deze vraag de laatste tijd steeds vaker en, hoewel het eigenlijk schreeuwt dat je OUD aan het worden bent, beschouw ik het als een compliment. Blijkbaar denkt de persoon die me de vraag stelt dat ik er goed uitzie ‘voor mijn leeftijd.’

Het antwoord op de vraag is nee. En als dat het geval is (ik kan niet helpen maar zie hier en daar een beetje verslapping) is het allemaal te danken aan mijn dermatoloog, een overdosis Chanel, Sisley en Dior. En een sigarettenvrije dieet, beperkte hoeveelheid zon en af en toe een glas wijn. Waarschijnlijk vaker dan af en toe, maar volgens mijn huidgoeroe dermatoloog is het goed voor de huid.

De vraag of botox of niet botox is de laatste tijd vaker teruggekomen, vooral tijdens één-op-één gesprekken met andere vrouwen. En gelukkig zijn bijna alle vrouwen om me heen dood eerlijk over hun jaarlijkse bezoeken aan de cosmetische chirurgen. Toch ga ik me ervan onthouden. En hier is waarom.

Je wordt hoe dan ook oud

Het is als shapewear, er is altijd ergens een rolletje vet dat tevoorschijn komt. En als het niet bij je taille is, kan het bij je oksel zijn. Het moet ergens heen. Hetzelfde geldt voor veroudering. Je kunt het niet gewoon verbergen met injecties. Je handen worden oud, je stem onthult je leeftijd, en zelfs de manier waarop je de wereld bekijkt hangt af van je leeftijd.

Hoe oud ben je precies

Zoals ik eerder schreef here, komt er een punt in je leven waar schoonheid verbonden is aan je leeftijd. Als je er door botox jeugdiger uitziet, zul je uiteindelijk niet eens meer herkennen of je er daadwerkelijk jonger of ouder uitziet, omdat je gezicht op een gegeven moment zo stijf zal zijn van de injecties dat mensen automatisch aannemen dat je veel ouder bent dan je bent. Kortom, je hele referentie is verdwenen.

Het kan verkeerd gaan

God heb genade (en fillers) voor Joan Rivers, maar zij is zeker niet verouderd als een goede wijn. Meg Ryan is een ander voorbeeld. Ze had ooit een van de mooiste gezichten op het scherm, maar nu... Nu lijkt ze een beetje op een leeuw met haar bolle voorhoofd en brede divergentie wenkbrauwen.

Niemand kijkt uit naar een gekneusd gezicht

Beauty en stylen zou moeiteloos moeten zijn. Of in ieder geval moeiteloos lijken. Als je rond moet lopen met een gekneusde wang of lip of wat dan ook, maakt het de ervaring een stuk minder aantrekkelijk.

De ‘ja maar zij had botox’ argument

Vroeger, als je zei dat iemand mooi was, was de meest waarschijnlijke reactie: “Jammer dat ze het ook weet.” Ik heb deze mindset nooit echt begrepen. Ten eerste zijn mooie meisjes vaak de meest onzekere meisjes (hoe weet je hoe iemand zich voelt) en ten tweede; dat neemt niets weg van haar schoonheid. Hoe dan ook.

Wanneer een vrouw botox gebruikt en ze er goed uitziet, is de standaardreactie die volgt nadat ze een compliment over haar uiterlijk krijgt: “Logisch na al die aanpassingen die ze heeft gehad.” Hoewel ik deze reactie pathetisch vind (om eerlijk te zijn, het is indrukwekkend als je je botox goed genoeg kunt doseren zodat het eindresultaat geweldig blijft), is het nog steeds reden genoeg voor mij om het niet te doen. Ik wil elk schoonheidscompliment dat ik krijg verdienen. Zonder de hulp van andere middelen. Behalve Sisley en Chanel natuurlijk.

Het doet pijn

Dus ik heb nog nooit iets laten doen, dus ik kan niet uit ervaring spreken, maar ik heb genoeg verhalen gehoord. Vooral als je iets laat doen aan je bovenlip. Het doet vreselijk pijn.

Dus. Ik heb besloten om het af te wachten en te zien hoe mijn gezicht er in de loop van de tijd uit zal zien. Het is vrij logisch dat het strakke, kleine gezicht dat ik had toen ik zeventien was, niet meer voor mij in de kaarten ligt. Alles zal geleidelijk rimpelen, iets wat je niet over botox kunt zeggen. Mijn gezichtsuitdrukkingen drukken nog steeds mijn emoties uit; of ik nu blij of verdrietig ben. En ik vind troost in mensen zoals Julianne Moore, Lauren Hutton, Emma Thompson en mijn eigen moeder omdat zij de mooiste oudere dames zijn die ik ken.

En trouwens, rimpels zijn tekenen van een goed geleefd leven, vol met lachen. Is dat niet de meest oprechte vorm van schoonheid die je kunt vinden?