LIESBETH en OLIVIA:

het laatste hoofdstuk

Je hoeft geen meest loyale Amayzine-lezer te zijn om te weten dat ik een behoorlijke fan ben van Olivia Palermo en haar man Johannes Huebl. Zoek onder ‘Olivia Palermo’ op onze site en de tientallen zoekresultaten zijn waarschijnlijk allemaal fanatieke stukken van mij. Toen we afgelopen februari voor het eerst naar de New York Fashion Week gingen, was mijn eerste gedachte: ‘OMG, ik heb de kans om haar echt te zien.’ Dat gebeurde niet, en toen kwam er een lange, LANGE jaar vol teleurstellingen en bijna-maar-niet-helemaal ontmoetingen.

“Dit is zo niet grappig was alles wat ik kon zeggen”

Mijn hoop was behoorlijk laag gezakt, maar nogmaals in New York steeg die weer en kreeg ik het gevoel dat het deze week eindelijk ging gebeuren. Het MOEST wel. De eerste dag van deze NYFW zag me met Jet bij Lacoste en Joss en May backstage bij Tibi; zoals je al hebt gelezen. Rond het middaguur verscheen May op onze New York-app met de tekst: ‘Liesje...’ En toen gebeurde het. Een foto van haar met mijn Olivia backstage bij Tibi. “Dit is niet grappig”, was alles wat ik kon zeggen en toen 10 minuten later een foto binnenkwam van Joss die haar interviewde, werd het allemaal te veel en kon niemand in de buurt van mij komen.

Als volwassene kwam ik er redelijk snel overheen, maar ik kan je vertellen; ik was niet vermaakt. Het lijkt alsof iedereen haar blijft tegenkomen, maar voor mij gaat het NOOIT GEBEUREN - zoals ik dramatisch verklaarde. De volgende dag gingen we naar DvF, een show waar ze in ieder geval op de uitnodigingenlijst stond. May was er ook en ik appte haar om te zien of ze Olivia al had gespot, maar nee. Ik stond buiten met camera en microfoon interviews te nemen en toen, toen gebeurde het.

Olivia kwam naar buiten.

Mijn hart stopte met kloppen.

IK MOET IETS DOEN - NU

Olivia heeft de neiging om zich snel van deur naar voertuig te manoeuvreren, dus in een fractie van een seconde trok ik mijn handschoenen uit en zocht in mijn tas naar mijn iPhone. ‘Olivia hi, het spijt me zo, maar mag ik alsjeblieft een foto met je maken?’, hoorde ik mezelf babbelen en ze keek een beetje geïrriteerd naar die enorme roze microfoon die ik in mijn hand vasthield en antwoordde: “Uh ja, zeker, maar zonder de microfoon.” En toen hup camera hup foto en voor ik het wist zat ze in de auto en was het allemaal voorbij.

MAAR NU HEB IK EEN FOTO VAN MIJ EN OLIVIA.

Na een heel jaar is het eindelijk gebeurd. Nu is mijn leven compleet en kan ik gelukkig sterven: Olivia en ik zijn officieel BFF's.