may-britt’s cinderella story

Ik heb op de een of andere manier weten te zorgen dat het vinden van een jurk om te dragen voor een evenement op het laatste moment een soort traditie is geworden, maar deze keer had ik de perfecte aqua blauwe jurk die drie dagen voor het evenement dat ik zou bijwonen, klaar lag om gedragen te worden. Ons evenement om precies te zijn. De tweede verjaardag van Amayzine verdiende een mooie jurk.

Dus de jurk was geregeld, maar de schoenen, dat was een heel ander verhaal. Ik had mijn zinnen gezet op een blauw paar Jimmy Choo's, maar toen herinnerde een collega me eraan hoe pijnlijk ze zelfs zijn als je zit. Dus als je een feestje organiseert dat veel staan en kletsen inhoudt, leek het niet de slimste optie.

En dus belde ik mijn goede vriend Jan-Pieter van een van de chicste schoenenwinkels in Nederland. Ik keek op hun site om te zien of ze schoenen in mijn maat hadden en ik had mijn oog laten vallen op twee paar Gucci's die mijn naam schreeuwden, en ik was van plan ze met een taxi op te halen (heel decadent - ik weet het) op weg naar mijn haar en make-up.

‘Die schoenen moesten van mij zijn.’

Op weg naar de winkel kwamen we langs Gucci en ik kon het niet helpen om snel even binnen te kijken in hun boetiek. Ik heb een Gucci kortingskaart en dacht dat ik misschien een paar hakken zou tegenkomen die niet te extravagant waren, zodat ik ze vaker zou dragen in plaats van ze alleen maar als mijn ‘feest schoenen’ te labelen. En raad eens? Dat deden ze. Ze waren een donkere schaduw van rood en hadden twee schattige bandjes die met een knop waren vastgezet. Blijkbaar werkte mijn kortingskaart niet meer (nu Alessandro Michele de leiding heeft, zijn ze heel specifiek over wie hun favoriete VIP's zijn) maar desalniettemin, die schoenen moesten van mij zijn.

Dus belde ik de oorspronkelijke winkel waar ik naartoe ging, om te bekennen dat ik een schoenenaffaire had gehad met een andere winkel en ging ik naar de haar- en make-up. Ik besloot mijn nieuwe baby's in te lopen, maar wat er daarna gebeurde liet me sprakeloos. Zodra ik buiten M.A.C Cosmetics zette, knapte een van de bandjes. Na nauwelijks 7 meter gelopen te hebben. Ik belde meteen Gucci, maar ze hadden dit paar niet meer in mijn maat.

Je wilt misschien weten dat het inmiddels 16.00 uur was en onze gasten over een uur zouden aankomen. In de taxi belde ik Jan-Pieter opnieuw. Hij MOEST me helpen. “Ik ga langs jouw winkel rijden, dus als je beide paar hakken die ik op het oog had door het raam kunt gooien, dan kies ik een paar en betaal ik je morgen.” Hij zei dat het absoluut geen probleem was en vanaf dat moment heb ik de hele avond rondgestapt in het mooiste paar aqua blauwe Gucci pumps met hun logo op de teen. En ze waren perfect comfortabel, mag ik toevoegen.

‘Ik ga langs jouw winkel rijden, dus als je beide paar hakken door het raam kunt gooien, dan kies ik een paar en betaal ik je morgen.’

De eigenaren van de winkel kwamen “s avonds langs ons feestje en konden het niet helpen om te lachen om mijn schoenenavontuur. Dat krijg je als je ons bedriegt, zeiden ze. En dat ze de schoenen ook leuk bij me vonden. Toen ik ze aan het einde van de avond gedag zwaaide, hoorde ik ze zeggen: ”Heb je haar al verteld dat ze die schoenen als cadeau mag houden?”

En daar heb je het. Investeren in een goed paar designer schoenen is altijd een goed idee. Voor je het weet, worden ze je cadeau gedaan.